Avatar

Ramsis

@lunaperla88

Avatar
dysaniugh
Anonymous asked:

Μου λείπει, ήμουν τόσο χαρούμενη μαζί της. Ήμουν ευτυχισμένη μαζί της. Μου άρεσε τόσο να της διαβάζω αποσπάσματα από τα αγαπημένα μου βιβλία το βράδυ μετά την έξοδο μας, και ας μην ήξερε τους συγγραφείς. Ήταν υπέροχη, θλιμμένη τις περισσότερες φορές, χαμένη στις σκέψεις της συνεχώς. Δε χαμογελούσε συχνά, μα όταν το έκανε χαμογελούσαν και τα μάτια της. Ήταν πανέμορφη, μου άρεσε να τη παίρνω φωτογραφίες όταν δε με έβλεπε και να της βάζω στη συλλογή μου. Μου λείπουν οι αγκαλιές της και το άρωμα της

Οι μπάτσοι είναι αδέλφια μας κι εμεις αδελφοκτόνοι (photo taken by: Κώστας Τσιρώνης)

μόλις μπορέσω!

-μολις μπορεσω

-Χαχα γιατι τι κανεις;

-μιλαω με τον τοιχο, προσπαθω να μην πέσω σε καταθλιψη, αυτά

-Και τι σε συμβουλευει ο τοιχος;

-να πηδηξω απ το μπαλκόνι, ειμαι και στον 5ο, οτι πρέπει

-Ξέρεις … σε μένα ο τοίχος συνήθιζε να είναι ιδιαίτερα αμίλητος …ωστόσο άκουγε με μεγάλη προσήλωση αυτα που είχα να του πω αλλα η μούγκα που μου εβγαζε με έκανε να καταλάβω ότι πρεπει να μιλάω με ανθρώπους, είναι πιο ομιλιτικοι

-ναι όμως πολλές φορές δεν θέλουν να σε ακούσουν, θέλουν να παρουν κάτι από σένα και να φύγουν. Την μια σ'αγαπούν και την άλλη σε πετούν, σε κάνουν να νιώθεις τύψεις για όσα τους χάρισες. Απο τότε προτιμώ τους τοίχους!

-Μα οι τοιχοι είναι τόσο άδειοι

-και οι άνθρωποι αδειάζουν εσένα