Μου ειπες πως δεν ειμαι αυτο που θελες πως απετυχες σαν μανα και πως δεν κανω τιποτα σωστα ομως οσο ελειπες απ το σπιτι εγω την εβγαζα πανω απο ενα βιβλιο κλαιγοντας για το ποσο χαζη με εκανες να νιωθω. Με χαστουκιζες καθε φορα που δεν μαθαινα σωστα την ιστορια και περναγα τις ωρες μου ζωγραφιζοντας ή ακουγοντας μουσικη. Αχρηστη με φωναζες αποτυχημενη μανα φωναζες τον εαυτο σου αχ και να καταλαβαινες...αχ και να ξερες ποσες φορες κλεινομουν στις τουαλετες του σχολειου κλαιγοντας γιατι ηξερα πως αν εκλαιγα στο σπιτι θα μου φωναζες ακομα παραπανω,αχ και να ξερες ποσες φορες εχω κατσει στο κρεβατι μου ενω εσυ κοιμοσουν να σκεφτομαι τι εχω κανει λαθος και γιατι ποτε δεν ειμαι αρκετη...Μανα αυριο παιρνουμε βαθμους και φοβαμαι! Φοβαμαι πως δεν τα χω παει καλα κανω απουσιες μανα δεν μπαινω για μαθημα δεν μ αρεσει το σχολειο δεν ειμαι περηφανη για μενα ομως εχω αναγκη καποιον να ειναι και εσυ ποτε δεν ησουν μανα σε χρειαζομαι ποναω και αγχωνομαι κι εσυ μου φωναζεις πως δεν προσπαθω αρκετα,πως το μυαλο μου ειναι αλλου ομως χανομαι μανα τα λεμε παλι αυριο...