kaybetmistim

içimde kıyametler koparken, susup oturarak kabullendim ben her şeyi. kabullenmek zorunda bırakıldım.

bazen kader insanı öyle bir noktaya getirir ki sadece şunu dersin "nerden.. nereye.."

“Yaşıyoruz bulutlar gibi, şimdilik hayal kurarak.”

hayatımda acıklama yapmak gibi bir kavram kalmadı sadece susuyorum ve uzaklasıyorum

olacaklar sensiz olsada, yapacaklarımı sensiz yapsam da, ne kadar eksik bıraksanda beni, gözlerim hep bir yerlerde seni arasada, aslında her adımım senden ibaret olacak. sen diye adım atıcam herşeye. içime çektiğim şey sigara dumanı değil, senin özlemin olacak her zaman. gözlerim sigara dumanından değil, özleminden dolacak sadece...

genciz citiriz ama bi sanssizlik soz konusu

manitanin asla kiyamadigi ve asla vazgecemedigi olmaliyim.. asagisi kurtarmiyo

sevdikce sevesim geliyo

geceyi güzelleştirebilecek birkaç şey var fakat onlara da ihtimal vermiyorum.

bi şey beni hayata döndürsün.

Bir yerden sonra tek kavganızın kendinizle olduğunu anlıyorsunuz.

Her şey karmaşıkken bir sen nettin bende.

Özlemek ne kadar zorsa, kavuşmak o kadar anlamlı.

çok dolmuş gibi hissediyorum

öpsene beni tam şu anda

iki tatlı söze tav olurum hemencecik

kaybetme korkusu yüzünden bağlanma problemi yaşıyorum

her şeyde sen varsın,unutamadım.

hiçbir şeyi umursamayan insanlar en çok umursadıkları şeyi kaybetmiş insanlardır

yanımda oluşunun her şeyi halledebilecek gücü var