Avatar

@kasvetruhumda

Bende bir problem var...

“Fark ettim ki, nerede olursan ol ya da ne yapıyorsan yap, ya da kiminle olursan ol, seni her zaman, dürüstçe, gerçekten, tamamen seveceğim.”

“Saçlarında kayboldum Dudaklarında kavruldum Rüzgarlarında savruldum Gel durdur istersen”

ölümden korkuyorum. hayallere kavuşamadan, iyi ki yaşamışım bu hayatı demeden ölmekten. bu ne kadar ağır bir şey biliyor musunuz?

Bana dürüstçe açıklama yapıldığında çoğu şeyi tolere edebilirim ama yalan söylenince dünyayı ateşe veresim geliyor. “Ben ne güzel affedecektim seni neden beni aptal yerine koydun” öfkesi.

Güçlü durup ciddi bir şekilde seni üzen şeyi anlatmaya çalışırken sesinin bir anda boğuklaşıp titremesi ve senin neyse diyip yutkunduğun an. Hiçbir hissi yaşarken bunda olduğu kadar zorlanmıyorum.

Seven insanın sevdiğine gururu olmaz, seven insanın sevdiğine kini olmaz, seven insan başkalarının ne dediğine bakmaz gerçekten seviyorsa kendine yenik düşer, iki insan birbirini gerçekten seviyorsa önünde dağ olsa yine fayda etmez onlar zaten kalben birbirine bağlıdır.