onurlu bir hikayem olsun diye uğraşıyorum
Tüm yolların bana çıkıyor olsa bile ben seni o yolların başında bekliyorum zaten gönül dağımın keçisi..
beni sorarsanız,kendi kilitlediği kapıları açamamaklarla dolu bir hayat yaşıyorum.
üzülmekte ve üzmekte on numarayım
bilmiyorum şöyle kıvrılıp dursam kenarda farkedilir mi
yalnızsın canım yapayalnız
imdat diye bağırcam şimdi imdat
gerçekten iyi olmak çok isterdim
bazen kendimi o kadar fazlalık hissediyorum ki.Bir yerde fazlalık,bir insanda,bir kalpte .Hep bir şeylerin başucumdayım ben ,içeri alınmıyorum
gülerken bir anda ağlayabilirim
Bir kez daha anladım gurbet öznel bir eylem
Günaydın gözü yaşlı bulut tanecikleri,günaydın dört mevsim açan kapı önü çiçeği,günaydın tüm sevgisini yitirip gitmek üzere olanlar,size de günaydın kardan adamlar,bir kitabın nerdeyse tüm kelimelerinin altını çizenler,sevmeyi bir hırkanın cebinde taşır gibi taşıyanlar,özlediğini artık söylemekten yorulanlar, güneşle konuşanlar, sırlarını aydedeyle paylaşanlar,şehrin biryamacında pencere kenarında ağlayanlar ,gülmeyi hiçbir zaman unutmayanlar,gurbeti içinde yer edinenler, sevdiklerinin omzuna şuan bile yaslanıp öylece durabilenler, kendini hep bir kuşun yerinde hayal edenler,odasından bir adım dışarı çıksa gerçeklerle yüzleşemeyenler, sevdalılar,hüzün tarlaları,bahçenin dibindeki küçük mandalina ağacı ,size de günaydın ,size de!
mutlu olduğum şehri çok özledim
sahiden hiçbir şey değişmeyecek mi?
ortada ne kar var ne yâr....
sevildiğimi hissetmeyeli çok olmuş ,bunu birden bire farkettim
şu dağlarda kar olsaydım ol say dım
bazı hisleri çok özledim
2021 lütfen acı bize
“beraber göçelim tut ellerimden”

