İnsanlar her gün bir şeylerini kaybeder,bir gün ise her şeylerini..
-Ama bu seni güçlendirdi
+Henüz çocuktum.Güçlü olmaya ihtiyacım yoktu.Yalnızca güzel bi çocukluğa ihtiyacım vardı.
Etrafın duvarlarla kaplı küçük kız.İnsanları kendinden uzak tutmak için inşa etmiştin, hatırladın mı?Sis çökmüş bir de duvarlarının üstüne.Hiç bir şey göremiyorsun.Kendine gel,küçüğüm.Yaraların kanıyor.Onları görmezden gelip iyileşmesini bekleyemezsin.Ayağa kalk,yaranı iyileştirecek birşeyler bul.Kendini sev,aynadaki seni sev.Kendini bil.Bu duvarlar senin,ilk önce onlarla barış sonra da onları yık.
..ama sanırım bana karşı içinde buzdan dağlar var. Onları eritemeyeceğimi biliyorum. Pekala, o dağları aşmayı denersem? O dağların ötesinde olana ulaşırsam? Ulaşabilir miyim ki? Sahi ne var orada? Benim ısrarla ulaşmayı hatta sahip olmayı istediğim şey ne?
Anılar her zaman güzeldir,insanlar ne kadar değişse de onlar her zaman aynıdır çünkü.
ilk hali yanımda olsa son halinden korurdu beni :)
Waiting for cold december nights
Yeniden yorulmaya niyetim yok bu yüzden herkese uzağım.
Senin için önemli olan bir şeye abartıyorsun denilmesi... bunun gibi birinden daha hızlı soğutacak çok az şey vardır.,
yanlış kişileri bile bu kadar mutlu ettiysem cidden doğru kişiler çok şanslı ya
Seninle olan savaşım bitti. Gözlerin istediğine gülebilir.
Ben baya içimle konuşurken saçmalama seviyesine geliyorum ya
Sanat eserleriyle dolu bir müzede sadece sana baktım.
Source: ruhsuzbiadam
Neredeyim?
Evindesin.
Ev.
Anlamalısın Liva... Ne kadar yabancı gelse de. Çünkü bazen ev, dört duvar ve çatıdan oluşan tuğla yığını değildir. Ev bazen... İnsanlardır.
Sen hep "az sonra gidecek" gibi sevdin sevgilim.Öyle aceleyle, öyle uzaktan sevdin ki..