Her şeyin güzel olabilme ihtimaline dayanan arkamı yasladığım koca bir duvarsın.
:)
Tatlı dil yok, yılan olan deliğinde kalsın.
Günlerce arkamdan konuşabilirsiniz arkadaşlar kimsenin boklu fikirleri umurumda değil
Sana çok alıştım beni bu boşlukta tek başıma bırakma.
sallanıyoruz bak fena mı, sen kucağımda, hayalden falan,
“Gözden uzak olsa da gönülde mekan sahibi.”
Oysa onlar yıldızlarımı söndürürlerdi, sen güneş gibi doğardın.
"Huzurlu uyanamadığın sabahlarda,o boşluktan düşme hissine kapıldığında beni hatırla."
Kaç yıl geçerse geçsin, hangi koşullarda olursam olayım, saat kaç olursa olsun, ‘beni buradan al’ dediğin an, gelip seni oradan alacağım.
Hayatımın geri kalanını beni güldüren, özel hissettiren ve ne olursa olsun beni desteklemekten vazgeçmeyen insanlarla geçirmek istiyorum.
Tek cümle ettiğiniz yok ama yalandan paragraflar, sanat eseriniz.
“İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.”
“Her şeyi anlıyorum ve bu beni öldürecek.”
— stromanbieter vergleic (via cute-vintage)
Birilerine kırgınken ya da sinirliyken en çok kendime zarar verdiğimi fark ettim. Yani herkes bir yerlerde devam ederken, her şey akıp giderken göğsünde koca bir alev topuyla yaşamak en çok kendine haksızlıkmış. Affedememek yorucu bir his.
““Kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık sanmayacağınız şekilde yetiştirin.””
— strompreise vergleichen (via cute-vintage)
Dert anlatmaya çekinen, her şeyi şakaya vuran, insanları sıkıntılarımla sıkarım diye ödü kopanlar olarak gamsız zannedilmek bizim kaderimiz galiba



