μπέσα. (via paperheartedboy)

last time i did this my wish really came true. so im going to wish again

nothing to lose. :))

Let’s hope

Why not? :)

*crossing fingers*

pretty much^^^^

i got nothing to lose. (:

Last time i did this my wish came true.

Jesus Christ if my wish comes true I will piss

im fucking crying of joy at the /thought/ of my wish coming true…

it came true last time…so why not

<3

hoping and praying…

Why not.

lets see.

my wish came true……………..this is creepy

Fingers crossed.

πω ρε φιλε ειναι αληθεια δουλευει αυτο ναι ρε πουστη μου εγινεεε αυτο που ευχηθηκα :D

Let’s tryyy

Είχε πετύχει

δεν χανω κατι..

Θα δείξει…..

μαλάκα μου, πιάνει!😱

Μακάρι…!

Για να δουμε

Τι εχω να χασω

Αντε να δούμε…….

please ..

Έχει προθεσμία μία ώρα για να πετύχει..

ΠΈΤΥΧΕ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΎΩ ΧΡΙΣΤΈ ΜΟΥ ΚΆΝΤΕ ΡΙΜΠΛΟΓΚ

Hm

Nothing to lose

over and over again the same wish..

Αν πιασει ξανα θα κανω παρτυ

Για να δούμε..

Μακάρι να ξανα πιασει…

Αλλη μια

God please

ΘΑ πραγματοποιηθεί

Λουλουδένια βεράντα (1ο μέρος)

Λένε ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σου πει ο τυπάς εκεί πάνω πως είναι η ώρα σου να πεις Αντίο. Ποτέ είναι η στιγμή να μαζέψεις ότι εμπειρία απέκτησες μέχρι τότε ,να πακετάρεις ότι αναμνήσεις έχεις και να κλείσεις ότι ανοιχτές υποθέσεις έχεις πριν πάρεις τον δρόμο για την άλλη πλευρά .Είναι αλήθεια άδικο αυτό .Φεύγεις για πάντα και δεν σου δίνουν το δικαίωμα να επιλέξεις την σωστή μέρα .Αν και δεν υπάρχει σωστή μέρα ή ώρα για να ξεκινήσεις τέτοιο ταξίδι .Και φαίνεται το έμαθα αυτό από πρώτο χέρι … Λοιπόν θυμάμαι όταν είμασταν 16 που καθόμασταν ένα βράδυ και μου ανακοίνωσες ότι δεν πιστεύεις στον τύπο που ζει εκεί πάνω βάση με τους γονείς μας. Μου φαινόταν τόσο περίεργο που πήγαινες κόντρα στους γονείς σου ακόμα και σε αυτό .Μου έλεγες πάντα “Εγώ δεν μπορώ να συμβιβάζομαι με τις ιδέες τους. Εγώ γεννήθηκα για να τους αλλάξω την γνώμη .” .Το καταλάβαμε όλοι όταν αποφάσισες να τριπήσεις τα αυτιά σου για τρίτη φορά το καθένα ,πράγμα που οι γονείς σου δεν δέχτηκαν πότε .Το καταλάβαμε όταν αποφάσισες να τα κάνεις τα μισά μαλλιά σου μπλε και δεν πέτυχε και ήταν  πράσινα σχεδόν για 4 μήνες .Όλοι σου λέγαν ότι έμοιαζε λες και είχαν πιάσει μούχλα , αλλά εσύ τους αγνοούσες και έλεγες “Έτσι νιώθω πιο κοντά στην φύση .Άλλωστε ταιριάζουν με τα μάτια μου. ”. Ήσουν διαφορετική από την αρχή .Έβρισκες το καλό σε όλα .Πίστευες το πιο απίθανο πράγμα ‘ότι όλοι είναι καλοί άνθρωποι απλά κάποιος λόγος τους έκανε έτσι’ όπως ακριβώς έλεγες και δεν μπορούσες να πιστέψεις έστω για λίγο τον τύπο που για χάρη του χτίσαμε εκκλησίες και εκκλησίες και γίνανε πόλεμοι και πόλεμοι . Καθόμασταν τα βράδια στην βεράντα του σπιτιού σου και μου έλεγες για τον αγαπημένο σου ποιητή. Μου διάβαζες κομμάτια από την ποιητική σου συλλογή που ονόμαζες “καταφύγιο ” και υποστήριζες πως τα έβρισκες στο διαδίκτυο και τα αντέγραφες . Πόσες φορές ήθελα να σου πω πως ήξερα πως εσύ τα έγραφες και απλά φοβόσουν την κριτική μου. Θα στο πω τώρα και μπορεί να είναι λίγο αργά αλλά τα αγάπησα .Θυμάσε, παραπονιόμουν που δεν ήθελες να πάμε σε εκείνο το καινούργιο μαγαζί που όλοι πήγαιναν όλοι. Θυμάμαι ένα βράδυ μαλλωσαμε και μου είπες “πάνε αλλά όταν γυρίσεις μην με ψάξεις επειδή δεν πέρασες καλά.”.Πήγα .Δεν πέρασα καλά .Χάρηκες ; Σε έψαξα .Δεν σε βρήκα .Μου είπαν πως σε βρήκαν κάποιοι άλλοι . Θέλω να πω κάτι σε εσένα εκεί πάνω κύριε  που λες πως τα ξέρεις όλα .Αφού ήξερες πως θα φύγει γιατί δεν είπες κάτι ;Γιατί δεν μου είπες να μείνω να την κρατήσω ;Γιατί δεν την σταμάτησες ; Γιατί δεν μου είπες να εκτιμήσω την κάθε στιγμή μαζί της ; θυμάμαι το πως τα μάτια της με κοιτούσα γεμάτα ανυπομονησία κάθε βράδυ που πήγαινα σε κείνη την άθλια βεράντα .Ήταν μια ζωή υπερβολικά γεμάτη με λουλούδια για μια τόσο μικρή βεράντα και είχε τόσο ζέστη,αλλά δεν με ένοιαζε όσο ήσουν εσύ εκεί . Θυμάμαι που όταν ξάπλωνε στην αγκαλιά μου και την χτυπούσε ο ανεμιστήρας, μπορούσα να μυρίσω το άρωμα της .Μύριζε σαν βανίλια με κανέλα .Θυμάμαι που τα μαλλιά της πέφτανε στο πρόσωπο της και με έβαζε να τα κρατάω γιατί αλλιώς δεν έβλεπε να διαβάσει το βιβλίο της .Θυμάμαι τον τρόπο που η αναπνοή της έχανε ρυθμό μέχρι που την έπαιρνε ο ύπνος στα χέρια μου .Θυμάμαι την φωνή της να μου λέει Καληνύχτα κάθε φορά που την κουβαλούσα μέχρι το κρεβάτι της .Θυμάμαι τα χείλια της να αγγίζουν τόσο απαλά το μάγουλο μου και να μου δίνουν ένα λόγο ακόμα για να έρθω το επόμενο βράδυ πάλι . Δεν ήρθε το επόμενο βράδυ.  Έφυγες .Έχουν περάσει 4 μήνες . 4 ολόκληροι από μέρες μήνες που όμως μοιάζουν τοσο άδειοι χωρίς εσένα. Ήρθα. Το πήρα απόφαση πως δεν μπορώ να κρύβομαι άλλο .Ήρθα στην τελευταία κατοικία σου .Πως φαίνεται πως δεν την έχεις διακοσμήσει εσύ .Είναι αλήθεια τόσο κενό και άγνωστο σε σχέση με εσένα το μέρος .Το ονομάζουν τελευταία κατοικία και εσύ δεν φαίνεται να το έχεις ακουμπήσει καν .Δεν θα έπρεπε να είναι μια σκέτη μαρμάρινη πλάκα με ασημένια τετραγωνιμσενα γράμματα. Αυτό δεν θυμίζει σε τίποτα εσένα. Αυτό θυμίζει την συντηρητική μητέρα σου που αποφάσισε από ότι φαίνεται να δηλώσει παρούσα έστω σε αυτήν την τελευταία στιγμή της ζωής σου .Μια ζωή κομπάρσος αυτή η γυναίκα που έπρεπε να είναι πρωταγωνήστρια στην ζωή σου.

Ρε……. Όποιος και αν είσαι ελπίζω να είσαι καλά…

….ρε πουστη μου

Η συνέχεια…Την μισούσα τόσο πολύ που σε πλήγωσε έτσι όταν σε άφησε για να πάει να ζήσει με τον πλούσιο καινούργιο σύντροφο της .Και όμως εσύ έλεγες “Από όταν πέθανε ο μπαμπάς ,ψάχνει να βρει κάπου την αγάπη που της πρόσφερε. Την δική μου την έχει δεδομένη. Δεν πέθανα εγώ όπως ο μπαμπάς .Οπότε δεν έχασε κάτι από εμένα .“Μάντεψε ;Δεν είσαι πλέον δεδομένη για κανέναν .Στέκομαι πλέον μπροστά σε κάτι τόσο άγνωστο σε σχέση με εσένα και μιλάω μόνος μου σε ένα άδειο χωράφι με τελευταίες κατοικίες ,σε ένα συγκρότημα που στεγάζει όνειρα τα οποία δεν πραγματοποιήθηκαν ,προσωπικότητες που δεν έλαμψαν και ανεκλπηρωτους έρωτες … “Έφυγες .ΕΈΦΥΓΕΣ ΜΕ ΑΚΟΎΣ ;Εσύ που έλεγες πως θα αλλάξεις τον κόσμο ,τον παράτησες και έφυγες. Ήσουν τόσο δειλή τελικά .Όλο υποσχέσεις και ένα βράδυ που έλειψα τα παράτησες όλα .Ένα βράδυ σε άφησα και πήρες όλο το κουτάκι από αυτά που σε κρατούσαν εδώ .Ένα βράδυ έλειψα και αντί να ακούσω εγώ την αναπνοή σου να χάνει ρυθμό μέχρι να κοιμηθείς ,δεν την άκουσα καν οι γιατροί να δηλώνει την ύπαρξη ζωής στο πληγωμένο σώμα σου . “Πολλαπλά σημάδια στα χέρια και πόδια που δηλώνουν την ύπαρξη τάσεων καταστροφής προκάλεσαν εκτεταμένη αιμορραγία και η κατανάλωση αντικαταθλιπτικων χαπιών σε μεγάλη δόση οδήγησαν την ασθενή σε κώμα και έπειτα στον θάνατο” ακους;Αυτό έγραφαν οι εφημερίδες και είχαν και αυτή την τραγική φωτογραφία σου που τραβήχτηκε για το σχολικό λεύκωμα .Δεν τους βοηθάς με την φώτο να καταλάβουν πως γίνετε να αυτοκτονήσει ένα τόσο χαμογελαστό κορίτσι .Δεν έπρεπε να γράφουν αυτά για εσένα .Γαμωτο. Υποτίθεται πως θα έγραφαν η κοπέλα που έσωσε κάποιο είδος υπό εξαφάνιση ή ότι βρήκες την θεραπεία για τον καρκίνο ή κάτι τέτοιο .Γαμωτο υποτίθεται πως θα ήσουν εδώ .Πως θα καθόσουν αγκαλιά μου και θα μου διάβαζες ποίηση και θα γελούσες και θα μύριζα τα μαλλιά σου και…Γαμωτο δεν θυμάμαι καν πως μυρίζουν τα μαλλιά σου .Τα μάτια σου ήταν πράσινα αλλά δεν το βλέπανε όλοι ότι είχαν και λίγο καφε μέσα .Θέλω να τα δω να με κοιτάνε με την ίδια χαρά που με κοιτούσαν .Και τώρα τι;Τι κοιτάς τώρα ;το χώμα που σε σκεπάζει; Που θα βρω τώρα τα ποιήματα σου ;Χρειάζομαι να ακούσω την φωνή σου .Βάζω συνέχεια και ακούω τον τηλεφωνητή σου .Μου είπαν πως  θα κλείσουν τον αριθμό σου και μαζί με αυτόν θα χαθεί και η φωνή σου .Τους είπα θα το πληρώνω εγώ .Έχω ανάγκη να κρατήσω την φωνή σου ζωντανή .Και θυμάσαι την άθλια βεράντα σου ;Όλα τα φυτά σου πέθαναν. Πήγαινα κάθε μέρα και τα πότιζα 2 και 3 φορές .Πίστευα πως άμα τα προσέχω συνεχώς ,αμα τα δείχνω στοργή συνεχώς ,ότι δεν θα τα χάσω όπως έχασα εσένα .Αλλά όχι και αυτά σαν εσένα ήταν .Μόλις τα έδωσα παραπάνω αγάπη από ότι άντεχαν,πέθαναν .Έφυγες .Έχω μείνει πίσω με μια άδεια βεράντα που μοιάζει με νεκροταφείο λουλουδιών και αναμνήσεων ,με ένα βιβλίο με ότι ποίημα και ζωγραφιά έχεις κάνει .Έχω μείνει πίσω με ότι μου δήλωνε την ύπαρξη σου .Γύρνα πίσω .Σε παρακαλώ .Δεν πέρασα καθόλου καλά εκεί που πήγα εκείνο το βράδυ .Δεν έφταιγε το μέρος .Ήταν πιο δροσερό από την βεράντα σου και είχε πολλά φωτα .Αλλά δεν ήσουν εσύ εκεί και το έκανε ξαφνικά σε δευτερόλεπτα το χειρότερο μέρος στον κόσμο .Περίμενα πως και πως να γυρίσω σε εσένα  ,να σου πω πως πέρασα χάλια ,πως έμοιαζε με κόλαση χωρίς εσένα εκεί. Μάντεψε αγαπητή μου; Δεν είναι το μόνο μέρος που μοιάζει με κόλαση πλέον .Είναι μια κόλαση όπου και να πάω χωρίς την ζέστη .Έρχεται ο χειμώνας και θα είναι πιο κρύος από ποτέ χωρίς εσένα .Σε χρειάζομαι να με κρατάς ζεστό .Σε χρειάζομαι .Σήκω και έλα πίσω .Θέλω να πεταχτείς πίσω από κάποιο θάμνο και να με κατατρομαξεις και μου πεις πως όλα ήταν μια πλάκα .Εσύ εκεί πάνω δεν σε πιστεύει ,αλλά να μου την προσέχεις Εντάξει ;Είναι ένας άγγελος που ήθελε να γυρίσει πολύ νωρίς στο σπίτι .Είναι ο δικός μου άγγελος .Γαμωτο πως γίνετε να έφυγες .Σε αγαπούσα .Ναι άκου αυτό πριν φύγω. Σε αγαπούσα .Αυτό δεν ήθελες να ακούσεις για να μείνεις ;Άκουσε το και εύχομαι να σε στοιχιώνει όπως στοιχιώνει και εμένα .Σε αγαπώ μην λέω μαλακιες .Ακόμα σε αγαπώ .Και εσύ έφυγες .Εύχομαι ένα πράγμα. Μαζί σου να έπαιρνες και τις αναμνήσεις μας .Να μην της κουβαλάω εγώ .Θα ήταν πιο εύκολο να θάψω το μέλλον που σκεφτόμουν μαζί σου εδώ.Ξέρεις τι είναι το χειρότερο με το θάνατο σου ;Ότι όχι μόνο αυτοκτόνησες αλλα δολοφόνησες σύγχρονος .Με σκότωσες . Ναι αυτό που ακούς .Με σκότωσες .Δεν πεθαίνει μόνο ένας όταν αυτοκτονεί κάποιος .Όχι αγαπητή μου .Τότε είναι που γίνονται οι μαζικές δολοφονίες .Χάρηκες ;Στα χέρια σου μπορεί ποτέ να μην είχες αίμα αλλά ελπίζω να ξέρεις πως έχεις την ψυχή μου .Λίγο μου έμεινε .Θα περιφέρομαι για λίγο ακόμα σαν ένας ζωντανός νεκρός μέχρι που θα έρθω να σε συναντήσω αγάπη μου…Αντίο μέχρι τότε. Τα λέμε. Εύχομαι να βρήκες την ηρεμία που έψαχνε ψυχή μου εκεί που πήγες …“

Χριστέ μου η ψυχή μου πονάει

……πως μπορει κάποιος να πάρει αυτόν τον πονο απο μέσα σου;..

…….

I’m that type of person who take the long way home to listen to more music

Ann Aguirre, Blue Diablo (via perrfectly)

(via avocadoo)

It’s not your job to be likable. It’s your job to be yourself. The right people will like you anyway.

Τι κανεις για να τεσταρεις τον χαρακτηρα καποιου:

Του λες οχι σε κατι που σου ζηταει Πραγματικα ειναι τοσο απλο Εχω δει απαραδεκτες αντιδρασεις λεγοντας απλα οχι και προφυλαξα τον εαυτο μου απ’ το να μπλεξει με ατομα που ειναι ξεκαθαρο οτι δεν θα μου εκανε καλο να εχω στην ζωη μου

Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:

«Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;». «Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους» απάντησε κάποιος. «Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» επέμεινε ο σοφός.

«Γιατί θέλουν να τους ακούσει» είπε ένας άλλος μαθητής. «Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;» ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε. «Ξέρετε γιατί ουρλιάζουν δυο άνθρωποι όταν είναι θυμωμένοι;» τους είπε τότε.

«Επειδή όταν θυμώνουν, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. Έτσι για να μπορέσει ο ένας ν’ ακούσει τον άλλο, πρέπει να φωνάξει δυνατά, ώστε να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάξουν για ν’ ακουστούν.

Το αντίθετο γίνεται, για παράδειγμα, όταν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι. Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν. Μιλούν σιγανά και τρυφερά, επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.

Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο κοντά, που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. Ψιθυρίζουν μονάχα. Κι όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή, δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχτούν. Έτσι συμβαίνει πάντα κι όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζει ο ένας τον άλλον».

Όταν συζητάτε, λοιπόν, μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν, γιατί θα έρθει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια σας δεν θα βρίσκουν πια το δρόμο του γυρισμού.

Mahatma Gandhi

Ομγ

….

φορεβερ ριμπλογκ

SAGAPW

How to keep your girl happy:

Step 1: Make her laugh. Step 2: Make her moan.

Step 3: Buy her food

Step 4: Fuck her hard

Step 5: trEAT her right

Step 6: Make her cum first

Step 7: Play with her hair until she falls asleep

Step 8: Text her back fast

Step 9: respect her

Step 10: make her feel special

Step 11: don’t lie to her

Step 12: Love her with all of your heart

Step 13: kiss her forehead

Step 14: hug her

Step 15 : stay.

Πανελλήνιες

Endosxolikes

αν καμια φορα ειμαι αποτομη και σας στεναχωρω σταρχιδια μου