Mesela bir arkadaşın aradığında çok kötüyüm dediğinde ''hemen geliyorum'' diyemeyen insanlar var. Çünkü ben anneme saat erken bile olsa arkadaşım çok kötüymüş hemen gitmem lazım dediğimde otur oturduğun yerde daha geçen gün çıktın ya dışarı diye azarlıyor. Ve ben o kapıyı çekip çıkamıyorum. Çünkü o zaman o kapı bana tamamen kapanır. Ya da hoşlandığım çocuk elinde çiçeklerle kapıma gelsin diye asla hayal edemiyorum. Çünkü mahallede ki insanlar ne der ? Babam görürse ne derim ? Ya da sevgilim hadi gel sana bir sürprizim var dese '' ya aşkım babam bu saatte izin vermiyoo'' demek ne kadar rencide edici. Çok beğendiğim kıyafetleri alamıyorum. Cüzdanımda kaç para olduğuna bakmam gerekiyor. Ve çoğunlukla tarzımı oluşturmak için beğendiğim kıyafetlerden önce o parayı harcamam gereken başka şeyler oluyor. '' kanki hadi sen de gel hep beraber denize gidiyoruz'' diyenlere '' ya bitanem benim o gün çok önemli bir işim var'' derken aslında benim ailem arkadaşlarımla tatile gitmeme izin vermez ki diyemiyorum. Ya da cluba gidiyoruz dediklerinde ertesi gün bütün arkadaşlarımın eğlenirken çekilmiş fotoğraflarına bakıyorum. ''ah nasıl güzel eğlenmişler. Bensiz'' diye iç geçiriyorum. Ben de kendime yakışacak çok beğendiğim dövmeler yaptırmak istiyorum. Ama akrabalarım gördükten sonra o kızın ne yaptığı belli değil dövmeli mövmeli bişey zaten dediklerinde ben umursamasam bile ailemin üzüleceğini biliyorum. Sonra ne oluyor biliyor musun ? kendini kısıtlamak zorunda kaldığın her şeyden terkediliyorsun. Azalıyorsun. Yanlarında olamadığın için arkadaşların kopuyor, Hayallerin uzkaklaşıyor, Zevklerin dışarıya kötü görünüyor. Ha tabi bir de burda hayallerinde olan şeyleri görüp fotoğraflar paylaşıyorsun birileri onları '' ulan kezo baban burda yazdıklarını görse kemerle döver hala neler yazıyorsun'' diye yargılanıyorsun. Sanki hayatımı ben seçmişim de hayallerimi seçmeme bile karışılıyor.

.

Sanırım bugğne kadar okuduğum en anlamlı ve gerçekçi yazılardandı. Sonuna kadar doğru.

Allah çarpsın okunmuş bu post. Tuttu valla.

Ayfon 6 istediydim babam yeni b itelefon çıkmış foni 6 mıdırnedir dedi alalım dedi amk :oo

3 veya 4 kez rb yaptım çok büyük bir şey istemiyorum lütfen olsun

OHA HASSIKTIR GECEN TUTMUSTUM OLDU LAN!

Lan vallaha oldu amk şimdi daha ilerisi olsun diye dilek tutucam

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِّلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ

Ve lekad zeyyennes semâed dunyâ bi mesâbîha ve cealnâhâ rucûmen liş şeyâtîni ve a’tednâ lehum azâbes saîr(saîri).

Andolsun biz, en yakın göğü kandillerle donattık ve onları, şeytanlar için taşlamalar yaptık. Ve onlar için alevli ateş azabını hazırladık.

Kalbinin en derinlerinden bir dilek tut,postu reblogla ve bekle

bayanmikaelson:

Dileyeceğim bir şey bile yok

Küçüğüm 5 yaşındayım, annemin işi çıktığında beni bir arkadaşına bırakıyor. Arkadaşının benden 4 yaş büyük bir oğlu var. Annem işini bitiriyor ve beni alıyor, "sana bir sey yaptımı?" Diye soruyor. Seneler geçmesine rağmen hala aklımda, tuhaf geliyor, burda tek eksikliğim kadınlığım. 8 yaşındayım, matematik hocası birkaç kişiyle beni de evine kahvaltıya çağırıyor. Ve babam soruyor "hocan erkek mi?". Burda da tek eksikliğim kadınlığım. 10 yaşındayım, elimde bir dondurma yiyerek sokakta dolaşıyorum. Bir amca tarafından uyarılıyorum, "kız kısmı sokakta bu şekilde dondurma yiyemez!". Yine anlamıyorum, tuhaf geliyor. 12 yaşındayım, yanımda iki kız arkadaşım elimde bir spreyle okulun arka duvarına isimlerimizi yazıyoruz ve bir belediye işçisi tarafından uyarılıyoruz, "Kızlar böyle şeyler yapamaz!". Aynı şekilde tuhaf geliyor. Ayıp bir sey yapmıyoruz. 13 yaşındayım sınıfta oturuyorum. Bir erkek arkadaşımın defterine yanlışlıkla basıyorum. Üstüme hiddetle yürürken "erkek olsaydın görürdun sen" diyor. Anlamıyorum, beni zayıf görüyor sanirim. 14 yaşındayım, durakta otobüs bekliyorum. Bir erkek turistin yol sorması yanımda oturan teyzeyi kizdıriyor. Turist gidince, cevap vermemem gerektiğini söylüyor. Alt üstü yol sormuştu diyorum içimden, tuaf geliyor şaşırıyorum. 16 yaşındayım babamdan en yakın arkadaşımda kalmak için izin istiyorum. Arkadaşımın babasının vefat ettiğini biliyor, ve abisinin olup olmadığını soruyor. Olduğunu öğrenince göndermiyor. Şaşırıyorum, çünkü ben evde olmama rağmen abimin arkadaşları gelip kalıyor. 18 yaşındayım abim nişanlısından ayrılıyor, ablam ise evli olduğu kocasından şiddet gördüğü için. Abim anlının akıyla başka biriyle evlenirken ablam ayıplanıyor. 19 yaşındayım artık sokaktaki küçükken amca diye adlandırdığım insanlar bana pis bir bakışla bakıyorlar. Evet arkadaşlar bizler kızız. Erkeklerden narin ve zayıf olanlar biz olarak adlandırılıyor "kız gibi vuruyor." "Kız gibi koşuyor." "Kız gibi yapıyor". Toplum tarafından hep küçüğüz. Gücümüz yetmiyor ağızlarını kapatmaya, sürekli kem gözle bakıliyoruz. Evet kadınız, güzel bacaklarımız mı var? Sakın açma, tahrik olurlar. Güzel mi saçların? Kes uzatma azıyor sonra Aşağı mahhallenin bilmem nesi. Ya çarşaf giyen bir kadının gözlerinden dahi tahrik olan bir zihniyete karşı oynuyoruz. Hep ezileceğiz arka planda kalacağız. Kadınız çünkü, saçımız uzun diye mi?

İşte bu yüzden erkek gibi davranıyorum , ben o beni ayıplayanlara karşı hiç susmadığım için terbiyesiz im anlıyo musunuz babama sorsam nasıl konuşacağımı bilmiyorum ama sorun şu ki ben onun açığını yüzüne vurduğum için haksızı ve erkeklerden nefret ediyorum onların soyu tükenmedikçe bana bize rahat yok .

Bu sadece erkeklerle ilgili bir konu değil. Bu insanlarla alakalı. Özgecan cinayetinden sonra yine burda okumuştum. Genç kızı o adamlarla yalnız bırakmamak için o inen kadar inmedim diyordu genç adam. Kız bunu bilmiyordu tabi, belki o gençten de korkuyordu. Ama konu o değil, eğer o kıza bir şey yapacak olsalardı o genç, kızı korumak için oradaydı. Kızın haberi bile olmadan onun için uzatmisti genç adam yolunu. Bakın bu da erkek. Bunun erkeklikle alakası yok. Babaannelerimiz değil mi kız kısmının bu saatte dışarıda ne işi var diyen? Üst komşu Hayriye teyze değil mi cama pinekleyip kendine dedikodu arayan? Bu tamamen zihniyetle alakalı.

'Küfredebilir, bağırabilir, duvarları yumruklayabilirdim ama sevilmiyor olmanın tuhaf acısını dindiremezdi hiçbiri.'