photo: @susannawurz on instagram
“I wish people could just say how they feel like ‘Hey I really don’t like when you do that to me’ or ‘Hey I’m in love with you’ or ‘Hi I really miss you and I think about you all the time’ without sounding desperate. Why can’t everyone be painfully honest and just save people the trouble.”
—
Bazen kendinizi pazarlıyormuş gibi hissetmiyor musunuz? Mal gibi ya da bir fahişe gibi. Şimdi ben bunu söylerken acaba "ne mal adamlarsınız lan! bakın ben kendimi pazarlamıyorum" mu demek istiyorum. Bu da bir reklam mı? Valla ben kendimi birilerinin boktan bir taklidi gibi hissediyorum. Ambalaj dikkatlerini çeksin istiyorum ama paketi açmalarından da korkuyorum. Bazen de renkli, akıllı, değerli ve lezzetli olduğuma kendim de inanıyorum ve bu beni mutlu ediyor. Kendini sikmek de diyebiliriz.
photo by @paulaordovas
Resimlere fazla zaman verdiğimde fotoğraf gerçekliğine yaklaşıyor. Hayali ürünlerde harcadığım süre biraz daha uzayabiliyor. Bazen resmin fotoğrafa yaklaştığını geç fark ediyorum ve kafamı geri çekip şöyle bir baktığımda yaptığım şeyden nefret ediyorum. Azıcık resim olduğu belli olsun diye katmanlardan birkaçını kaldırıp bazı yerleri siliyorum. Yeterince boya ya da başka imkanlar varsa karşımda duran elmanın aynısını kağıda ya da sanal ortama geçirmek konusunda artık kendime güvenim tam. Ancak bunu fotoğraf makineleri de gayet başarılı şekilde yerine getirebilecekleri için asıl önemli noktanın yaratıcılık olduğunu fark ettim. Ölene kadar fark yaratabileceğim en fazla beş resim yapabileceğimi düşünüyorum. Henüz sıfırdayım.





