pulu olub da geyinə bilməyən insanları gördükcə dəli oluram da

green flag istəmirəm, forest istəyirəm

adım Venera olacaqmış, sonra dəyişiblər

Babamın öldüğü gün birine aşık olmuştum. Bazen öyle olur; her şey üst üste gelir. Polis olmasaydım, katil olurdum. Çünkü sahici bir sarsıntı sahte bir dengeden iyidir. Binlerce ceset, binlerce katil ve bir evlilik gördüm. Seni, intihar ettiğin gün tanıdım kızım. Seninle o gün barıştım. Şimdi sadece geceleri yapayalnız ve yalın ayak anlayabildiğim şeyler var. Şimdi benim de yalanlara inanmaya ihtiyacım var, bütün çaresiz insanlar gibi, dağılan bir okul gibi. Acılarımız da birbirine benziyor artık kızım. Birbirine benzeyen parmaklar gibi; ama her birinin eşsiz bir izi var. Bazen gözlerim doluyor karanlıkta ama fısır fısır konuşmaya başlıyorsun kulağımın dibinde hiç susmuyorsun. Ağlamama asla müsade etmiyorsun. Her şey affedildi babacık diyorsun. Hiç ayrılmayacağız diyorsun. Keşke hep yanımda olsaydın diyorum öyle konuştuğunu duyunca. Bu kış çok kar yağar belki beraber kayboluruz diyorsun sen bana. Ama kar taneleri birbirine benzemez ki kızım. Cesetler de benzemez. Ama bir cinayet başka bir cinayeti hatırlatır her zaman. Koşan atlar, düşen atları hatırlatır. Yağmur yağar, durur, tekrar başlar, yanlış yolda yürümek doğru yolda beklemekten iyidir. Beşikten mezara kadar. Karanlıkta herkesle çarpışabilir insan. Yalan mı söylüyorum sana? Affet beni kızım, affet. Bir sürü doğru söyledik ama hiç burnumuz kısalmadı ki kızım.

sonum nə olacaq

kimisə təhqir etmək istəyəndə "xırdalan kimisən" deyin, özü başa düşəcək

gündüz xırdalandan şəhərə 1 saata çatırsan, ama axşam şəhərdən xırdalana 2 saata çatanda sevinirsən

uşaq istəyir, ona görə

antidepresanımı alma saatımdı (tiktok izləyib üzüləndən sonra intiharlıq playlistimi açıb günümü sonlandıracam)

leyla bütün potensial crushlarımı imkansıza döndərir uşaqlar, nəyin intiqamını alır bilmirəm

dərslərimi etmədim. sözləri də öyrənmədim, hər şey yolundaymış kimi yadıma düşəndə utanacağım bir hərəkət də etdim, mədəm ağrıyır, başım da dönür, neçə vaxtı üstümdə qəribə bi ağırlıq var, ağlasam keçəcək, amma onu da ertələyəriəm, üz baxımı üçün lazım olan büdcəni neçə aydı toplaya bilmirəm, planladığım şeyləri də etmirəm, indi də hər şey yolundaymış kimi yatmağa gedəcəm, səhər də dura bilmiyəcəm, 2 həftədən çoxdu yumağa paltar da verə bilmirəm, səhər də yəqinki yatıb qalacam, 9a dərs saldıqları üçün də söyüb batıracam hamsını, sonra qaça-qaça dərsə gedəcəm, məllimə dəftəri daha gec vermək üçün bəhanə axtaracam, bir tərəfdən də özümü danlayacam vaxtında tapşırığı etmədim deyə, hələ tam oyanmamış qrupdakıların səslərinə, hərəkətlərinə səbr də etməliyəm, telefonumun yaddaşı dolub, adaptrım da qırılır deyəsən, bütün dərslərdə yuxulayacam, ama axşam olanda da yenə gec yatacam

nəysə, təcrübə oldu

when vaga said "mənim boyumu yerə soxalar" i really felt that

törətdiyim peşmandan əmələm

mən niyə belə.şeylər edirəm axı

varlığından xəbərsiz birindən etkilənmək müqdü, stress yox, dərd yox, elə arada girib instagramına baxırsan, bəs edir. münasibət nəyə lazımdı

lahmacun havasıdı

and she cried over nothing