ümit yaşar oğuzcan diyor ki;
güneş çoktan doğdu. uyanmış olmalısın.
saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?
öyleyse ayrılmadık.
sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.
Nuvole Bianche, Ludovico Einaudi
kafamın almadığı şeyler var mesela gülüşün
“kahkahasında bülbüller.”
Boşluğuna dolduğun hasrete yan, göğsümüzde bin duman.
Hayatlarında bir kez olsun şiir okumamışlar, bir kitabın kapağına dokunmamışlar. Belli. Hiç gazete almamışlar ve fotoğraf çekilmemişler. Gözleri isli, tutturmak istedikleri bir hedefin peşinden koşmuşlar, bir kez olsun durup soluklanmamışlar. Belli...
zaman bana güldüğün an dursaydı keşke.
ama bana çok yalan söylediniz..
Seninle ilgili her detay kafamın içinde
hep yarım kaldı kadın
aklına geldiğinde gülümseten,
Aptal bir şarkı fonda seni hatırlatmaya yetiyor, sevilmeyen yanlarım sızlıyor.
yerle bir her şeyim, yalvarırım bari sen imdadıma yetiş.
*bu şehrin akşamüstü kasvetli havasında bile camdan bakıp seni içimden geçiriyorum. gerisini anla işte.
Olmasa da olurmuş, atmasana Ziya!
Ve şeytan der ki; “Nefrete sevgiden daha fazla önem veririm.. Çünkü nefretin sahtesi olmaz.”
Doldun. O kadar doldun ki. N’oldu dediklerinde ölürcesine ağlamaya başladın. N’oldu Ali? Kes ağlamayı! Kendine ağla. Kendini bu kadar hiçe sayışına ağla..
Hiçbir şeye inanasım gelmiyor, mesela insanlara.





