Ne yapsam boşuna, ne sesim ulaşır ne sözüm sana

Günler dinlenmeksizin sona koşarken, her bir adımda daha da çürümekte varlığım ama filizleneceğim yine bir ananın soğuk ve karanlık kollarında

Gecenin siyah saçlarına dolanmış bir parıltıyı ararken, ne onu bulmuş ne geceden kurtulmuş

Güç, en çok onu arzulayan çelimsiz kollardaydı halbuki

Yıllar günler gibi akmaya başladığında kaldır kadehini sende şairin satırlarına