Bir seni olduğun gibi, Bir seni her şeye rağmen. Bir seni, hâlâ. 

-Ümit Yaşar Oğuzcan

anlatamıyorum,

anlatırsam eğer,ağlarım.

Colleen Hoover, Ugly Love (via books-n-quotes)

Rumi (via philosophyquotes)

Evet şimdi farklı masalarda farklı kişilerle farklı şehirlerde kimse bilmeden, birbirimizin şerefine kaldırıyoruz kadehlerimizi.

“Seni çok özlüyorum. Bu benim kazanma ihtimalim olmayan ama yine de her gün tekrar tekrar yenildiğim kocaman bir savaş.”

“Seni çok özlüyorum bazen güzel bir günün tam ortasında öyle kendi halinde geçip giden bir buluta gözlerim doluyor.”

“Seni çok özlüyorum, oyunlara gücüm yetmedi, labirentlere, planlara. Ben durgundum, her gün aynı yere varan nehirler gibi hep seni özledim.”

“Seni çok özlüyorum. Hâlâ , halledemeyeceğim olaylarla karşılaşınca sakin bir parka gidip öylece oturuyorum. Ve hâlâ karşıdan karşıya geçerken sağıma ve soluma bakmayı unutuyorum.”

“Seni çok özlüyorum. Bazen diyorum ki gülüşün gibi, nezaketin gibi keşke çocuk ellerine benzeyen güzel ellerin de değişseydi.”

“Seni çok özlüyorum, bazen şarkıların bazı kısımlarını istemsizce sesli söylüyorum. Düşlerle gerçekler ayrı ayrı yaşar.”

“Aralık ikibinonsekiz, seni tanıyan birisine senden bahsederken gözlerim dolmadı ve sesim titremedi. Belki de artık geçmiştir.”

Her yokuş keşke sana çıksa. 

Hiçbir şeye tahammülüm kalmadı.

Verdiği hasarın farkında olmayan insana neyi, nasıl anlatacaksın? Bir kere ben sana bunu nasıl yaptım diye, ben seni nasıl bu hale getirdim diye üzülmeyen, bir kere kaybetme korkusuyla eli ayağına dolanmayan insana neyi anlatacaksın.