İnsan umutları yıkılınca değil yeni bir umuda inanmaya gücü kalmadığında ölüyor.

insan ne tuhaf.ben bunun altından kalkamam derken bile ne her şeyin tek tek altından kalkıyorsun.

dayanamıyorum derken bile hala dayanıyorsun.

nasıl yaptığını sorsalar anlatamazsın ama bir şekilde savaşmışsın.

“ O benim canım “ dediğim için en çok da kendimden utanıyorum.

gel, şuraya birlikte kıvrılalım, uzatma.

birini özleyince napıyosunuz ben özlediğimle kalıyorum

biz ayrı düştük duygularımız aynı safta çarparken

Penceremin kenarında şaraptan vazolar, içinde yıldızlar.

ben bu gece de sana kırıldım

Seni görünce neden üç yaşıma geri dönüyorum

Basit kalplerde öleceksin

Gözlerini kapat sevgilim, rüyalarımızda kavuşalım.

sana ihtiyacım vardı,

gamze çukurunda yeşerdi umutlar

gittikçe küçülüyor,ufalıyorum

yanan cigaramın dumanında görüyorum seni

nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda

bir tebessüm et,söneyim