Seninle ölüm bildim ben"gidiyorum"cümlesini..

Bu sana son ölüşümdü..

“Yok bi yolu devamı cinnetin kanatlarından topluyorum

Güneşi mi söndürdün oysaki ben karanlıktan korkuyordum”

me

suslankedi.tumblr.com

kalbimle, beynim altta kalanın canı çıksın oynuyolar

her şeyin sonunda gözlerinin içine bakıp şimdi bana ne olacak diye soran anılar.

Yaşadığımız iyi ya da kötü her şeyin, bizi bir yere taşımak için olduğunu gördüm, emin oldum. Onu yaşamadan oraya varamıyorsun yolun o senin.

sarılmanın iyileştirici gücüne inanıyorum..

eksiklik hayatta değil, zihinlerimizin içinde.

“Birinin seni sevdiğine emin olduktan sonra ne geç yazması, ne az araması, ne de sensiz dışarı çıkması batıyor. Tüm sorunlar emin olmamaktan, sevgiden şüphe etmekten çıkıyor.”

yaşarken anlamadım ama şimdi bakınca kendime, diyorum ki; 

“sen bu kadar şeye nasıl sabrettin.”

çok fazla insana karıştık, oysa hiç gerek yoktu bu kadar yıpranmaya.

Nasıl olur ne zaman olur ya da karşına nasıl çıkar belli olmaz ama yeri geldiğinde öyle güzel şeyler oluyor ki zamanında olmayan her şeye teşekkür ediyorsun.

Bazen hissedersin, bu bilmekten öte bir şeydir.

Her yeni gün, bizden yeni şeyler götürerek bitiyor. Bugün de bitti. İnsan bu dünyada ne sevdiğine kavuşabiliyor, ne mutlu olabiliyor, ne de dertten kafasını kaldırabiliyor. Dünyanın iç burkan olayı bu işte. Başınıza ne gelirse gelsin sabır deyip susmak zorunda kalıyorsunuz.“

Ellerine ihtiyacım var, bana uzaksın.

Ya nolur,

Üzme beni artık.

Sevilmeyi beklerken öldü.