Ancora İmparo

büyüdüğün evler yıkıldı, yürüdüğün yollar yarıldı ve dokunduğun herkes kül oldu. bunun zamanla alakası yok kızım, bu senin zehrin.

benim hep donuk yüzüm

çatık kaşım

bozuk ağzım

—

Biri ölür üzülmezsiniz, sonra sandalyeye asılı hırkasını görürsünüz, o hırkanın duruşu kalbinize oturur. Üstünü örttüğünüz birinin cenazesine katılmadan hayatı tam anlamıyla kavrayamazsınız…

-Nuri Bilge Ceylan

Ben bu dünyanın en çiçeksiz mezarıyım

ben bahçeme çiçek değil mayın ekiyorum.

Bitmeyen bi kavgayım

Bana yaşadığımı hissettiren tek şeyin yaralarım olmasını istemiyorum.

Kaçmaya çalıştığım her şeyin tam ortasındayım

Acının paylaşıldıkça azaldığına inanmıyorum acının azalması gerektiğine inanmıyorum acı yaşanmalı tek başına ağlanmalı, bağırılmalı, hasta olunmalı. Ve en son sağ çıkılabilirse bu savaştan devam edilmeli yaşamaya. Geri kalan her şeyi paylaşıp çoğaltabilir ya da azaltabilirsiniz

herkesi affettim ama sıra kendime gelince hala camı penceriyi indiriyorum. aynalara bakamıyorum hala. öfkem dinmiyor, geçmişimi unutamıyorum, yarını düşleyemiyorum. neden bilmiyorum. böyle iyiyim diyorum. değilim. bilmiyorsun.

sana ait olan seni bulur

kendi elimle mahvediyorum her şeyi..

Duygu dolu gibi görünen içi boş sözler

kendimi geri istiyorum

sessiz değilsin. büyük bir gürültünün içindesin, duymuyorlar.

savaşım kendimle ve birkaç satırla

Anlamsız kelimeler ve karmaşık birkaç cümleden ibaret zihnim.