AnnSophie

@garifallia-blog

Thessaloniki,Griechenland//14//η μαμά μου λέει να μην μιλάω σε αγνώστους

«Σου εύχομαι να βρεις τον άνθρωπο που θα κάτσετε μαζί σε ενα μπαλκόνι, τις κρύες νύχτες του χειμώνα, θα κουκουλιαστείτε με τις πιο ζεστές κουβέρτες της μαμάς σου, θα κοιτάτε τα αστέρια και θα συζητάτε για τον κόσμο.»

Avatar
Αυτή η φάση που βλέπεις κάποιον που δεν γνωρίζεις. Κάτι σε τραβάει σε εκείνον, κοιτιέστε ανά κάποιες στιγμές και μετά φεύγει. Και ύστερα μετανιώνεις που δεν έκανες κάτι για να μάθεις το όνομά του. Μετανιώνεις γιατί είναι απλά ένας άγνωστος που δεν θα ξαναδείς.

(via sillageee)

Τα ηλιοβασιλέματα είναι η απόδειξη ότι ένα τέλος μπορεί να είναι όμορφο. 

Avatar

Φαντάζεστε να υπάρχει κάποιος που να μπαίνει στην συνομιλία σας για να δει πριν πόση ώρα ήσασταν ενεργός τώρα; Κάποιος που όταν έχετε να συνδεθείτε πάνω από δυο ώρες, να αναρωτιέται άμα είστε καλά;

Λίγο απίθανο 😅

ΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑ ας ήμαστε ρεαλιστές παρακαλώ.

Δεν βγάζει νόημα να θεωρούμε τον εαυτό μας άσχημο, γιατί στην πραγματικότητα δεν τον βλέπουμε.

Δεν μας βλέπουμε όταν κοιμόμαστε, δεν μας βλέπουμε όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο, όταν λάμπουν τα μάτια μας από ενθουσιασμό. Δεν βλέπεις τον εαυτό σου να κοιτάζει κάποιον με αγάπη και στοργή μέσα στην καρδιά σου.

Δεν υπάρχει καθρέπτης για να δεις τον τρόπο που γελάς όταν είσαι ευτυχισμένος. Θα ημέρες πόσο πραγματικά όμορφος είσαι αν έβλεπες τον εαυτό σου σε στιγμές που είσαι ο αληθινός σου εαυτός.

Είσαι όμορφος απλώς δεν το ξέρεις

Ουαου

Απλώς Ουαου...

Είμαστε αυτοί που πιστεύαμε για  χρόνια στον Αγιο-Βασίλη αλλά να πιστέψουμε στον εαυτό μας για 10 δευτερόλεπτα ούτε λόγος.

“I put my heart and soul into my work, and I have lost my mind in the process.”

-Van Gogh

Ψυχανάλυση

Με ρώτησαν κάποτε πώς είχα καταλάβει ότι με είχες εγκαταλείψει,

Τους απάντησα πως έφυγα και δεν πρόσεξες καν ότι είχα λείψει.

Μετά από την απόλυτη ησυχία ,μια φωνη στο βαθος με χτύπησε,

Η ερωτησή της ήταν άμα ποτέ αυτός που με άφησε ξαναγύρισε.

Δεν ήξερα τι να απαντήσω αυτη τη φορα, δεν ήξερα ποια ήταν η αλήθεια,

Βλέπεις είχες μεγάλη φαντασία και με γέμισες με τραγικά παραμύθια.

Όχι. Δεν γύρισε. Άνοιξε την πόρτα και βγήκε σε δευτερόλεπτα εξω,

Εγώ στεκόμουν εκεί και κοιτούσα ,ποιον γελάω, τι να ελεγξω;

Τι να ελέγξω;

Το “μην το σκεφτεσαι” και “μην αγχωνεσαι” ειναι οι δυο αγαπημενες μου για τον πουτσο συμβουλες

ελααα μωρε μην αγχωνεσαι απλως μην το πολυσκεφτεσαι

Γενικά, προτιμούμε το tumblr από άλλα social media διότι μοιάζει λίγο με αυτοκτονία.  Σαν να παίρνεις ένα όπλο, σε δημόσιο χώρο, και να χύνεις τα μυαλά σου με θράσος επάνω σε όσους αμέριμνα τριγυρνούν αγνοώντας σε, χαμένοι στα δικά τους προβλήματα. Κάντε μου ριμπλόγκ, υπόσχομαι να σας κάνω κι εγώ, μέχρι να βρω το σωστό όπλο.

Alice in LSDland (via my-name-is-autumn)