sevdiğim kişilerin üzülmesine öyle dayanamıyorum ki , kalbim eziliyor

gittikçe yabancılaşıyoruz.. bu dünyaya

“insanın gökyüzüne bakacak vakti olmalı, yapamadım, yetiştiremedim, edemedim, hiç bir zaman bitmez, hiç bir devirde de bitmemiştir.”

içim bazen çok üzgün .

çalışmamız lazım hemde çok

kimse bana binlerce hikaye anlatmak için çabalamadı ..

Ağırlık , kafanın içindekilerde bitiremediğin ,sürdürdüğün düşüncede

kendi içine yürümek ve saatler boyu kimselere rastlamamak..’

Hiç güzel bi gün diye nida atamayacağım telefonumun ekranı kırıldı :/

“Birinin önceliği olmaktan daha güzel bir mevki yok..”

yazmış birisi ;) bence haklı ..

dua edeyim ;’) öyle içimden geldi

Koşmam

yetişmem gerek yazgıma..

İnsanların ne dediğini umursamayın , sadece kendinize odaklanın ..

Sıcak çikolata perileri ;))