Avatar

Masalsı Mutluluk

@fairytalehappinesss

Karanlıktan korkup karanlığa kaçmak gibi hayat... Karanlıktan da kötüymüş hayat.
Herkesin anlayış derecesi farklıdır. Benim sana anlatacaklarım, ancak senin anlayacağın kadardır.
Mevlânâ

Kötü biri olacağıma sürekli ağlamayı seçtim, zarar vermek yerine zarar görmeyi seçtim, can yakacağıma canım yansın dedim meğer kendimi kandırmışım sadece sevilmek istemişim iyisiyle, kötüsüyle sevilmek.

Bazen beklersin, istersin ki görsün gözlerindeki hüznü. Bu bekleyiş tüketir içten içe ruhunu ama görmez hiçbir zaman, değil mi? Uzatırsın ellerini, tutmaz; çıkarmaz seni düştüğün boşluktan. Son bir kez bakarsın dolu dolu gözlerine lakin kelimelerin kanar ama dudaklarından tek bir kelime firar etmez. Söylemek istediğin çok şey vardır ancak kelimelerin yasak ve mühürlüdür. "Beni bırakma." Çoktan gitmiş birinin kulağına ulaşmaz ki bu sessiz isyan.

Neden yoksun söylesene? Ben bu kadar kimsesizken , ben bu kadar yorulmuşken , her yerde seni görüyorken , sesini duyuyorken neden yoksun? Bu kadar değer verilmeyecek biri miydim ben? Kimseye bir kötülüğüm dokunmamışken , kimsenin canını yakmamışken , neden dünyanın en kötü insanıymışım gibi kimse yoktu söylesene? Ben bu kadar sensizken neden sesimi duymamak için bu kadar uğraşıp beni sensiz bıraktın söylesene? Bir kere de bana ben suskunlaşmadan, iştahım kapanmadan, hissizleşmeden ve en kötüsü kabuslara boğulmadan neden açıklama yapmıyorsunuz neden bu kadar görünmezim söylesene? Tek güvendiğim sen bütün insanlar yanımda olsa da sen olmayınca kimsesiz hissettiren sen bunların cevabını bana verebilir misin birgün?