👻

Bunu bir yıl sonra bulmak istiyorum. 22.04.2015/13:26 ÇARŞAMBA

22.04.15. 15:30 Bakü/Azerbaycan.

22.04.15/13.37 Çarşamba Antalya

22.04.15 13:42 İstanbul

22.4.2015 13:48 Tekirdağ

22.04.2015 14:51 Kıbrıs

22.04.2015 15.03 Iskenderun

22.04.2015 Düzce

22.04.2015 Kayseri

22.04.2015 Düzce

22.04.2015 17.02 İzmir

22.04.2015

17:05

İstanbul

22.04.2015 17:17 İstanbul

Bir yıl sonrası için 22.04.2015 17:20 /Antalya

22.04.2015 17.22

22.04.2015

18.05 / Bursa

18.11.2015

20:03 / Ankara

18.11.2015 20:27 İstanbul

18.11.2015 20:30/Ankara

18.11.2015 20:48 Ankara

18.11.15 21.04 Denizli

2015 kasım ankara 21.05

18.11.2015 21.28 İstanbul

18.11.2015 21:53 Istanbul, odam

18.11.2015 22:03

İzmir

18.11.2015 22.07 İstanbul

18.11.2015 22.08 Ankara

18.11.2015 22.33 Kayseri

20.11.2015 18.22 Eskişehir

Ksldkddkoddldopdğfğd

Emre Aydın ünlü olmadan önce, üniversitede bir kızla aşk yaşar.

Emre Aydın’ın ilk sevdiği kadındır.

Fakat her aşkta olduğu gibi, onların ilişkisinde de sorunlar vardır. Bir yandan şarkıcı olma hayali ve bu doğrultuda yaptığı çalışmalar bir taraftan da aşk ve okul hayatı…

Her üniversitelinin hemen hemen yaşadığı şeyler.

Amacı üniversiteden sonra sevdiği kadınla evlenip yuva kurmak sonra hayallerini kovalamak…

Ama kadın onu bırakıp başkasıyla evlenir okul biter bitmez.

Emre çok üzülür, günlerce üzüntüden dışarı bile çıkamaz. Sonra herkes gibi ” terkedilmenin acısını hafifletmek için, zaten pek de mühim değildin benim için” der gibisinden şu satırları besteler.

”Git gideceksen bekleme, farklı değilsin sende Gideceksen bekleme..”

”Beş para eder mi varlığın ? Ki yokluğun beni acıtsın ”

Ama içi içini yer Emre’nin…Her tartışmalarında Emre’ye, adam olmaz senden diyen sevgilisine yine besteyle cevap verir.

”Adam olmaz , dedin senden Adam nedir , dedim içimden Farketmezdi , değişseydim Güvenseydim yada salıverseydim.”

Ve devam eder:

”Adam olmadı hala benden Adam kölen olsun senin, ben olmam”

Aradan biraz zaman geçince ayrılığın ve yalnızlığın acısı Emre’yi sarmalar. İyice sevdiği kadından umudunu yitirince bu sefer sevdiği kadına bir gün pişman olacağını hatırlatır.

”Belki bir gün özlersin Başka adamlarla Başka şehirlerde ”

Bu da Emre’nin acısını dindirmez. Her besteden sonra başka bir besteyle ona seslenir. İçinde büyük bir yangın vardır, başka türlü dindiremiyor bu yangını.

İçine düştüğü girdapta boğuldukça boğulur. Onu ne kadar çok sevdiğini ve ne kadar çok özlediğini yazar bu sefer.

”Kapı çaldı, sen sandım, gördüm boşluğu aynada, Bir şehir düştü, tam içimde özlemişim, anladım, Biliyor musun ? Evimdin sen benim, Ailemdin, nefesim, karanlıkta ellerimdin.”

”Mutlusun sen ben yokken, ben senin hiçbir şeyin, Düşe kalka tutunurken, artık özlemek istemiyorum.”

Sevdiği kadının evliliğinden 2 yıl sonra Emre bu sefer bunları yazar ona:

”Evlenmişsin, nasıl oldu? Bulabildin mi sonunda? Hep anlattığın o meşhur huzuru”

Haberi yokmuş ve sonradan öğrenmiş gibi bir de bestesinde ”mış”ekini kullanır. Burada da gururunu düşünüyor, oysa işin gerçeği tam tersidir. Emre sevdiği kadının evlendiğini ilk başından biliyordur.

Ünlü olunca, hayatı değişir. Para, şöhret ve hayatına giren yeni kızlar ona her şeyi unutturur. Emre artık gününü gün ederken, her şeye sahipken, elini sallayıp ellisiyle birlikte olurken, bir gün huzurlu olmadığını fark-eder. Hiç kimsenin ve hiçbir şeyin üniversitede sevdiği o ilk aşkı kadar ona huzur vermediğini anlar.

Ve bunu da besteler.

”Hiç kimse olmadı senin gibi, olmayacak biliyorum”

Olmaz, olamaz…

Aşk karın doyurmaz belki, ama aşksız da huzur olmaz.

~ Savaş Yıldırak