Kaoslardan kaoslara sürüklenmişim, bittiğinde de yenilerini bulmuşum, başka bir yaşam bilmediğim için sevgi, sahiplenme ve bir çokları adı altında bulmuşum hep kaoscuklarımı, huzurun hayaliyle bu acılardan kurtulmak isteyip acılara tutunmuşum bilmeden, istediğime ulaştığımda bu huzurun değerini bilmem için dahi çabalamam gerekmiş öylesine işlemiş ki içime karanlık kavga, öylesine tutkum olmuş ki bunlar… huzurun ve anlayışın gerçek olduğuna ikna olmamışım uzun vakitler
Bir an önce bitsin bu dönem ve alışıyım bu olanlara. Alışıyım da eskisin bu acılar tazeyken çok can yakıyor.
Sevmek şimdi unutmak ve yeniden hatırlamak demek. Lakin sevmek yorulur, yıpranır, hevesini yitirir dahası kaybolup gidenleri de vardır ama yok olup gitmez . Sevmek, bırakılmış bir çocukluk alışkanlığını sıradan bir günde denk gelmek demek kimi zaman. Sonra oturup izlemek ve yad etmek eskiyi sonra istemek çok istemek yeniden yapabilmeyi ama sonra anlamak o heveslerin yitip gittiğini. Anlamak daha çok anlamak çocukken daha çok sevdiğini katıksız sevmenin ne denli olduğunu. Sevmeyi bilmeden nasıl böyle sevdiğini. Sonra bilmek dünyada bildikçe yapılamayan tek gerçeğin sevmek olduğunu.
