Gitmesi gereken kim varsa çıkıp gidecek hayatımızdan, ya kısmet değildir ya nasip değildir ya da doğru kişi değildir. Allah bizi iyi yüreklerle doğru kişilerle karşılaştırsın.

Suskunluğum devam ettiği sürece sevinç naraları atmaya devam edeceksiniz, günü geldiğinde nefesiniz kursağınızda kalacak...

Allah'ım şükürler olsun yanlış insanların yolundan döndürdüğün için.

Geçmişi kurcalamayı bırakalı çok oldu.. Ne yaşandıysa yaşandı, olan bitenden geriye bir ben kaldım, ama yarım ama eksik hayatıma devam ediyorum.

Ruhumun derinliklerinde sızlayan yaralarım var benim, iyi olduğumu nasıl söyleyeyim.

Zamanın beni haklı çıkaracağı günü bekliyorum, suskunluğum ondandır.

Yüzüme kapanan her kapının ardından hayatta gülümsemeyi bildim. Çünkü güçlü olmayı, dik durmayı insalar öğreti, yıkılmadım.

Mecalim kalmadı, günden güne sabrım azalıyor, nefesim daralıyor kalbim duracak gibi oluyor sanki, bu girdaptan kurtulmak güç artık, birinin elleri şart.

Gün ışığında mumla aradım seni yoktun.

Ne kadar çok değer versek, o kadar çok değersizleşiyor insanlar ben bunu anladım.

Huzuru başkasında değil de kendimde aramaya başladım, benden başka kimsem yokmuş.

Kısa ve öz... boşuna inandık, inancımızdan vurulduk.

Ucu bucağı olmayan derin bir sessizlik içindeyim. Kime neyi nasıl anlatacağım bilmiyorum, sadece yaram derin bunu biliyorum. İçime attığım her şeyi sindirecek gücüm yok, yavaş yavaş boğuluyorum.

Ve geriye sadece umut kaldı bizi ayakta tutan.

Ağrı sızı içinde bedenim, yanı başımda iyi gelecek birisi yok.

Kötülüğünü istemediğim insanlar, kuyumu kazanlardı meğerse, farketmemişim.

Büyük anlamlar yüklediğim insanın bir hiç olduğunu anladığım o an.

Kaybettiklerime yanmayı bıraktım, şimdi yaşadıklarım yanardağı.

Kötü günlerin ardından, daha kötü günler merhaba dedi...