Ξημερώματα χανια Κρήτης Καλημέρα :(
Πάρε λίγη ώρα από αυτή που έχεις και διάβασε το.. Σε παρακαλώ..
Ο μπαμπάς μου ήταν εκεί , σε όλα μου τα χόμπι . Ας πούμε ότι ήμουν σε ένα από τα live μου , ο μπαμπάς μου θα ήταν εκεί . Και όταν έχανα τα λόγια , μια δυνατή φωνή θα έκανε ακόμα και εμένα που ήμουν στην σκηνή γεμάτη από μεγάφωνα σε κάθε γωνία μου να το ακούσω “Μαριλένα , συνέχισε!” “Μαριλένα , δεν είναι τίποτα !” Και εγώ ήμουν κάπως “ Όχι ρε γαμώτο” και όταν κάναμε μικρό διάλλημα και περιμέναμε την σειρά μας να ξαναμπούμε στην σκηνή η μπάντα μου ήταν κάπως : “Μαριλένα αυτός είναι ο Μπαμπάς σου?” Και εγώ ήμουν κάπως “όχι , δεν έχω δει ποτέ αυτόν τον άντρα!” Το καλύτερο δώρο που μπορούσε να μου δώσει ποτέ ο μπαμπάς μου , ήταν να πιστέψει σε εμένα.Είχα κάνει υπερβολική δόση ναρκωτικών 3 φόρες . Και στης 3 φορές μπορούσε να ήμουν νεκρή .. Αλλά πιστεύω πως έμεινα εδώ για κάποιο λόγο , κάποιος με κράτησε εδώ για κάποιο λόγο.Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω το μέλλον σου.Που το ξέρω αυτό?Έκανα παρέα περισσότερο με αγόρια. Με ανθρώπους που δεν νοιάζονταν για κανένα άλλο εκτός για τον εαυτό τους. Και μάντεψε τι.. Αν και κορίτσι έγινα χειρότερη τους επειδή άφησα τον εαυτό μου να καταστρέψει τα όνειρα που είχα μικρό κορίτσι , επειδή είχα επιλέξει να είμαι γύρω από αυτούς τους ανθρώπους..Οι φίλοι μου με πήγαιναν σπίτι ώρα 2 3 ακόμα και 4 το πρωίe.Άνετα ήμασταν μεθυσμένοι και λιώμα στα ναρκωτικά γελώντας στο αυτοκίνητο , και όταν ήμασταν έξω από το σπίτι μου πάντα είχα την ίδια ανακοίνωση “Μαριλένα τα φώτα είναι ανοιχτά!!” και εγώ ήμουν κάπως “Γαμώτο ο μπαμπάς μου είναι ξύπνιος!” Βλέπετε ο μπαμπάς μου δεν πήγαινε για ύπνο αν δεν έβλεπε ότι ήμουν σπίτι. Ότι η κόρη του ήταν ζωντανή και σήμερα.Μόλις έβαζα τα κλειδιά μου στο τραπεζάκι ήξερα την συζήτηση:
“Μαριλένα μου , πως ήταν η νύχτα σου?”
“Ήταν καλά μπαμπά , πάω για ύπνο..”
“Μπορώ να σου μιλήσω για λίγο?”
“Μπαμπά είμαι κουρασμένη θέλω απλά να κοιμηθώ!”
“Μαριλένα!!!Δεν σε είδα όλη μέρα και όλη νύχτα. Μπορώ να σου μιλήσω λίγο σε παρακαλώ?”
“ΜΠΑΜΠΆ!Άσε με ήσυχη ! Αμάν πια ! Μην με πρίζες και εσύ!” και χτυπούσα δυνατά την πόρτα του δωματίου μου.
Και φανταστείτε ήταν ο μόνος άνθρωπος που πίστεψε σε εμένα..
Ήμουν Αθήνα και βγήκα με την μπάντα μου και μερικούς άλλους φίλους για ποτό..όταν τελικά έφτασα στο ξενοδοχείο μου μετά από αρκετή ώρα κατάφερα να είμαι έτοιμη να κοιμηθώ .. Και τότε άκουσα την πόρτα μου να χτυπά .. “Γαμώτο τι θυμήθηκαν πάλι αυτοί και δεν μπορούν να περιμένουν να ξημερώσει?” Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη.Ειλικρινά έπρεπε να διαλέξω διαφορετικό όροφο να μην είμαι κοντά τους! Τότε ένας φίλος μου είπε“Μαριλένα,πρέπει να καλέσεις σπίτι ..Έτυχε ένα επείγον περιστατικό!”Πήγα στο μπαλκόνι μου και πήρα τηλέφωνο πίσω να δω ποιος ήταν..
“Ει , τι έγινε τέτοια ώρα?”
“Μαριλένα , δεν ξέρω πως να σου το πω αυτό”
“Απλά πες μου τι έχει συμβεί ! Ο μπαμπάς σε έβαλε να πάρεις?”
Και μου λένε “ Μαριλένα,δεν μπορώ να σου πω αν δεν έρθεις σπίτι!”
“ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ Η ΝΑ ΠΑΩ ΓΙΑ ΥΠΝΟ?”
“Μαριλένα , ο πατέρας σου είναι νεκρός.”
Έριξα απλά το τηλέφωνο.Έτρεξα να φύγω από το δωμάτιο του ξενοδοχείου μου.Κατέβηκα από το ασανσέρ και μόλις άνοιξαν οι πόρτες έτρεξα έξω στον δρόμο.Δεν υπήρχαν ούτε αυτοκίνητα μα ούτε κόσμος . ήταν 3-4 το πρωί.Περπατούσα στην μέση σε μια τοποθεσία της Αθήνας.Με θυμάμαι να κοιτάω ψηλά και να λέω:
“Μπαμπά .. πραγματικά , λυπάμαι.”
Πήγα στην κηδεία του και θυμάμαι να είμαι πάρα πολύ νευρική για να πάω κοντά στο φέρετρο , έτσι έμεινα κάπου πίσω να βλέπω από απόσταση και έλεγα συνεχώς από μέσα μου:
“Μπαμπά σε παρακαλώ , ξύπνα , σε παρακαλώ σήκω πάνω”
Τελικά πήρα το θάρρος να πάω κοντά σε εκείνον . όταν έφτασα κοντά , μπόρεσα να δω τον μπαμπά μου για πρώτη φορά.Ήταν τόσο όμορφος..Στάθηκα εκεί και είπα :
“Μπαμπά , είσαι ο ήρωας μου. Ότι είμαι , και ότι ελπίζω να είμαι ήταν εξαιτίας σου ! Με αγάπησες τόσο πολύ , Μου έδωσες τόσα πολλά πράγματα.Μου έδωσες ζωή.Είσαι ο μόνος που πίστεψε σε εμένα.“
Πώς του το ξεπλήρωσα ? Το ξεπλήρωσα που ήμουν μεθυσμένη κάθε βράδυ ? Που ήμουν μαστουρωμένη ? Που με ρωτούσε πως πήγε το live μου και έκανα πως δεν τον άκουγα?Λες και δεν ήταν εκείνος που με έπεισε να μάθω να τραγουδάω και να παίζω κιθάρα.Που έκανα παρέα με εγωιστές?Το μόνο που ήθελε από εμένα ήταν να μου Μιλήσει ..Μακάρι να μπορούσα να σου μιλήσω τώρα μπαμπά .. Μακάρι να μπορούσες να δεις τι κάνω .. Γιατί δεν μπορούσα να είμαι καλύτερη κόρη?Είμαστε περιτριγυρισμένοι από της δικές μας επιλογές..Αν βάλουμε τον εαυτό μας γύρω από τα ναρκωτικά , το χόρτο & τα χάπια, έχουμε ήδη ένα νεκρό τέλος.Δεν το γράφω αυτό για να σας ζητήσω να μην πίνετε η να μην καπνίζετε.Έζησα αυτή την ζωή !! Το γράφω αυτό για να σας πω που καταλήγει . Καταλήγει σε διαλυμένες καρδιές , διαλυμένες σχέσεις , διαλυμένα όνειρα..Αν έχεις μητέρα η πατέρα .. ‘Όταν πας σπίτι πες τους ότι τους αγαπάς.Όλη μου την ζωή πάντα ευχόμουν να γίνω πλούσια και διάσημη.Έπρεπε να γίνω!Έπρεπε να κερδίσω τον αγώνα ! Για πιο λόγο ? Για να μείνω μόνη μου στον κόσμο?Έμαθα τι είναι το πιο πολύτιμο δώρο του κόσμου και αυτό είναι οι οικογένεια μας , και πόσο γρήγορα μπορούν να μας την πάρουν..Δεν ζω ποτέ την στιγμή , ούτε μετρώ την ώρα στο ρολόι , ούτε βάζω ξυπνητήρι . Ζω τις στιγμές.Δεν έχει σημασία πόσα έχεις στην τσέπη σου , αλλά πόσα στην καρδία σου .Εκείνα της τσέπης θα φύγουν είτε με την θέληση σου είτε χωρίς . Εκείνα της καρδίας σου όμως ποτέ.
*reblog να κάνουν μόνο αυτοί που θέλουν να διδάξουν κάτι στους followers τους.*
Και τώρα τι?Είμαι 20 χρονών .Πέρασα στην Ψυχολογία.Έχω το μέλλον μου εξασφαλισμένο.. Αλλά είμαι μόνη μου.Χωρίς οικογένεια.Δεν υπάρχει μέλλον αν δεν θα υπάρχει κανένας να του δείξω το μεταπτυχιακό μου .. Καταλαβαίνεις ?
