"kanıma sataşmak için kovandan ayrılan, soğuk bir merminin yolunu kaybettirecek kadar gece bakıyor gözlerin... "

-şimdi oturup karşına bıçakla açılmayan bir yaranın insanın içini nasıl çürüttüğünü anlatabilirim ama elindeki çizikler benim yarama denk değil.

Kendi gönlünden haberi olmayan başkasının gönlünü kırmış kırmamış umursar mı?

Bir gün bizi ancak ölüm ayırır demiştik.

Ölüm gecikti; bizse ayrıldık..

| muarrib

İyi ki geçtin hayatımdan.

Ya hiç tanışmasaydık?

Üç adım ötemde trenler kalkıyordu Geldi hüzün küçücük elleriyle Göğsümü tuttu.

İzzet Yasar / Yolculuk

“Telafi edilemez şeyler yaşamadık, ben senin çabasızlığına kırgınım.”

ağlayarak geldiğin dünyadan gülümseyerek ayrıldığın bir hikayen olsun.

Sorun değil alışırım, ilk defa yıkılmıyorum ki ben.

Hep mi ben yanlıştım bu hayatta

Hep mi ben hatalıydım

Bana bir şans vermediler

Hep de ben eksildim en sonunda

Hep yalnız kaldım

Beni hiç sevmediler.

Senin için altını çizdiğim satırları asıyorum artık.

İzleriz diye sakladığım filmleri rafa kaldırıyorum.

Ben, seni hatırlatacak her şeye düşman oldum.

Sevgili günlük, ben kaybettim. Önce kendimi, sonra da beni sevenleri. Hem de tek tek.

“.. masada da senin ellerin olsun”