Bana acı çektiren hayatımı mahveden herkese bir gün özür dileticem. Ya ruhunu öldürdükleri ölü bedenimden ya da bir avuç kara topraktan.

Bir adım daha atacak halim yok fakat hep koşmak zorundayım.

Başka sevgilerde teselli bulunca...

Epeydir yaşamak bir duvarı itmeye benziyor. Yorucu, sonuçsuz ve umutsuz.

Bambaşka bir hayat olabilirdi, uzak ihtimal değildi.

Boşluğa düşmek değil, boşluğa dönüşmek.

Kendimi hayatımın neresine koyacağım ben.

Başıma silah dayasan, ellerinin güzelliğine ağlardım. Ne mutluluklar dilemesi? Sabahların olsun güneşin doğmasın.

Bir sürü taş oturdu şurama,

Bir sürü hayali telef ettiler içimde.

Biz bağıracağız, birileri hiç duymayacak, hep aynı hikaye.

Yüzünü görsem çok ağlarım. Haklısın ağlamakla ölçülmez ama çok ağlarım.