“Bir gün beni anlar mı” doğru soru değil bence, “o gün geldiğinde benim için önemi kalır mı” daha güzel.
Sınavları düşünüyorum kitaplarım kapalı.
Nilgün marmara “bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır” derken ben sana bakmıştım.
arkadaşlıklarınız çöp
gereksiz insan müsveddeleri
Bazı arkadaşlıklar okullar kapanana kadar.
Ondan daha kısa sürenler bile var hzbznzbzb
“Ne durumda olduğumu kimseye anlatamam, sen de anlayamazsın, kendim bile anlayamıyorum, nasıl başkalarına anlatabilirim?”
—
Milena'ya Mektuplar, Franz Kafka
(via alwaysfight4hope)
Kitaplardan bir oda kurmak istiyorum çünkü bu hayat başka türlü çekilmiyor
Kendi acılarıma bile yetemiyorum, bana onlardan çok daha korkunç gelen sizin acılarınıza nasıl katlanabilirim?
Nilgün Marmara'nın intihar mektubu, geçtiğimiz sene yayınlanmış. İntiharından sonra eşi; ‘Şiir yazdığını bile bilmezdim, bir kenarda pıtır pıtır bir şeyler yazardı’ demiş. İşte bu kadar basit her şey, “Anlaşılamamak birbirine en yakın iki insan arasındaki derin bir uçurummuş…“
Bazen gerçek olmasını istediğiniz Rüyalar bazen de rüya olmasını istediğiniz Gerçekler vardır
Gerektiğinde 'buraya kadarmış' deyip bırakmak lazım.
Gerektiğinde 'buraya kadarmış' deyip bırakmak lazım.
Bir zamanlar dünyanın güzel bir yer olduğunu düşünürdüm. Çocuktum, aptaldım. Panjurları kapadım, sürgüyü çektim. Dünya orada kalsın.
Aynı konuda çok kez hayal kırıklığına uğramak insanı değiştirir.
Kendinizi başkalarına anlatma çabasına girmenize gerek yok. Herkes kimliğini cebinde, kişiliğini benliğinde taşır.
Ağzınızdan kelimelerin çıkmasına gerek yok. Bakışlarınız bile rahatsız ediyor. Kendimi yargıladığımız yetmezmiş gibi anlamsız yargılarınızla daha çok yükleniyorsunuz. Yıkılana kadar paramparça olana kadar uğraşıyorsunuz.
“ve bu yorgun bu hüzünlü yüreği benim değilmiş gibi hiç kimse görmeden yol kenarına bıraksam.”






