everything love♥

და ზოგჯერ ვფიქრობ რა სულელი ვარ რომ გელოდები . ისევ… ისევ რაღაც იმედის სხივი აცოცხლებს ჩემს სულს,სტიმულს აძლევს სიცოცხლეს თითოეულ მოქმედებას. თან ისიც ვიცი არასდროს გადადგამ პირველ ნაბიჯს,განა მე არ შემიძლია? მაგრამ შენ ყველა გზა გადამიკეატე უკან დასაბრუნებელი არვიცი. ვინ ხარ ასეთი? რომ შეცვალე ჩემი ცხოვრება,ამირ-დამირიე გაანადგურე,ახლა კი მშვიდი და მხიარული სახით მოძრაობ ჩემს ირგვლივ,მეც თავს გაჩვენებ რომ კარგად ვარ კარგად ვიტან უშენობას. მეტიც თითქოს არც არაფერი მომხდარა. თუმცა განა როდისაა გარეგნული მხიარულობა ყოველთვის ჭეშმარიტი? მგონია ასეა შენთანაც და ალბათ ესაა ის სხივი რაც იმედს მაძლევს და მაძლევდა ამდენი ხნის განმავლობაში.

“ყველაზე დიდი პრობლემა ცხოვრებაში - ესაა ტკივილი, რომელსაც აყენებ საყვარელ ადამიანს და ვერანაირი ფილოსოფია ვერ გაამართლებს ადამიანს, რომელმაც საყვარელ ადამიანს გული ნამსხვრევებად უქცია. ”

შენ მალე მიხვდები, რომ შენი ყველაზე დიდი შეცდომა ჩემი დაკარგვა იყო და თავს იმით გაიმართლებ, რომ ჩემს გარდა სხვაც დაკარგე და ამასაც აიტან. მაგრამ, ეგ ყველაზე არაგულწრფელი აღიარება იქნება.

შენ ყოველთვის ეცდები გაექცე საკუთარ თავსა და გრძნობებს, რომლებიც ყოველთვის ჩემთან მოგიყვანს, მაგრამ მე ვეღარ დაგხვდები ისეთი, როგორმაც დაგტოვე.

გონზე რომ მოხვალ, დაფიქრდები და მიხვდები, რომ ჩემი დაკარგვით საკუთარი თავი დაკარგე და სასოწარკვეთას მიეცემი ყოველი კაცის დანახვისას, რომელიც რაღაცით მაინც მემსგავსება.

შენ შეგძულდება ყოველი გათენება, რომელიც ჩემს თავთან აღარ იქნება დაკავშირებული. გაგიკვირდება და, ტირილსაც ვეღარ შეძლებ, ისე მოგენატრება ჩემი ხმაც და მოფერებაც, რომელსაც ასე აღმერთებდი.

შენ ჩვენი ერთად ყოფნის ყველა გზა გათელე, გარდა ერთისა, და ის ერთიც, მხოლოდ ჩემთან ჩანს.. 💙

როცა ყველაფერი იმაზე დედა მოტყ*ნულადაა ვიდრე უნდა იყოს

by Léon Herschtritt

Les amoureux de Paris, 1960

“მე ის მოაჯირი არ ვარ, რომ დამეყრდნო, მაგრამ ის კედელი ვარ, რომელიც არასოდეს არ გამოგეცლება”