Avatar

@cute-but-enough

I'm so lost, because you felt like home.

Και είδα ένα όνειρο χθες βράδυ.

Και είδα ένα όνειρο χθες βράδυ ότι όλα ήταν όπως τότε.

Ότι ξυπνούσα και κοιμόμουν έχοντας ένα τετοιο μήνυμα απο σένα, όπως τότε.

Ότι σε είχα δίπλα μου, κι ας μη σε είχα πραγματικά κοντά μου.

Ότι παρόλο που υπήρχε απόσταση, εμείς αντέχαμε.

Τώρα; που είσαι;

Γιατί γίναμε έτσι; γιατί αφήσαμε την απόσταση να μας καταστρέψει όλα αυτά που είχαμε χτίσει 4 χρόνια;

Σε αγαπάω. Και δεν αλλάζει. Ο,τι κι αν έγινε σε αγαπάω με όλη μου την ψυχή.

Ελπίζω κάποια στιγμή η ζωή να μας ενώσει ξανά, στην ίδια χώρα, πόλη, σπίτι αυτή τη φορά.

Γιατί έτσι είχαμε υποσχεθεί, κι ας μη μας βγήκε με την πρώτη. Ελπίζω σε μια ζωή μαζί σου, που δε θα αντέχουμε ο ένας χωρίς τον άλλο.

Ελπίζω σε μια ζωή μαζί σου που η απόσταση θα είναι μια κακή ανάμνηση πια για εμάς.

Σε περιμένω ακόμα, όπως άλλωστε έκανα παντα, ...όπως και τοτε. ❤

ΥΓ.1. :θα ακούω ξανά και ξανά τα φωνητικά σου γιατί με τρομάζει η σκέψη να ξεχάσω τη φωνή σου.

ΥΓ.2. :μου λείπεις φρικτά.

Θέλω να είμαι το κορίτσι που θα σου φτιάχνει τις κακές μέρες και η μοναδική που θα σε κάνει να λες "η ζωή μου άλλαξε από τότε που την γνώρισα".

Avatar
erwta-mou

Αυτό το “μόνη μου έπρεπε” είναι κάτι, πώς να το πω, που με ατιμάζει.

Κι αν σου γράφω έτσι που σου γράφω, δεν είναι για να με καταλάβεις, αλλά για να με νιώσεις λίγο πιο κοντά σου όπως, αν ήταν βολετό να σε χαϊδέψω.

Τίποτε άλλο..