Να έχετε τέτοια εμπιστοσύνη στον εαυτό σας σαν την εμπιστοσύνη που δείχνω εγώ στον δικό μου όταν αφήνω τα πάντα για τελευταία στιγμή θεωρώντας πως "το'χω, προλαβαίνω άνετα"

Αν νιώσεις ποτέ την παραμικρή υποψία για κάποιον να ξέρεις έχεις δίκιο..

"Τότε δεν υπήρχαν τα κινητά. Πήγαινες κάτω από το σπίτι της έστω για να τη δεις μέσα από το παράθυρο. Δεν ήταν ο έρωτας ντροπή. Επιανες τον άνθρωπο σου από το χέρι και γυριζατε όλη την πόλη χωρίς να σε νοιάζει ποιος θα σας δει ή τι θα πει για εσάς. Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση ήταν οταν σε κοιτούσε ο άνθρωπος σου σαν να είσαι ο ένας και μοναδικός και όχι το πόσο καλός είναι ο αλλος στο κρεβάτι. Αχ θυμάμαι και έγραφες γράμματα, ποιήματα, τραγούδια. Ο έρωτας σε έκανε τυφλό και ακόμα κι αν χρειαζόταν να της τραγουδησεις τα χαζά σου τραγούδια μπροστά σε όλους δεν σε ένοιαζε και ξέρεις γιατί? Όταν τα μάτια που αγαπάς σε κοιτανε, αγνοεις τα βλέμματα όλων των αλλων. Τόσο ωραίες εποχες"