Geri dönüş yolunu unuttum ve kurtlar ulumaya başladı. Soğuk ve karanlık bir ormanda kaybolmuşum gibi.

Her nefesimde, kırgınım ölüme aslında. Aldığım her nefes hayata sitem.

Ölmeyi denedim, ölmeyi bile beceremedim.

Özlemek de yetmiyor bazen azizim,

Kendimi arıyorken olmaktan korktuğum yerdeyim, sendeyim.

Sövmem gereken konular çoğaldı.

Yazılan şiirlere yazıklar olsun, yazık olan kısmı ömrümün.

İnan kurtulmak istiyorum bu saçma kederden. Keder üstüne keder yükleniyor bünyeme.

"Sevdiğini sanmak."

Hayatımın "ölsem de kurtulsam" kısmındayım.

Abi, çok kırgınım lan. Böyle bazen kırıklar ciğerime batıyor. Nasıl nefes alınır unutuyorum.

Değer veriyormuş gibi yapanla olmuyor arkadaşlar, tecrübe konuşuyor.

Kırıldığım yerlerde yalın ayak yürü. Batsın.

Bana "her bir parçamsın" deyip, beni nasıl paramparça edişini anlat. Anlat ki bileyim, o çok seven adam ne zaman öldü içinde.