Olur biter.
Geçer gider.
Ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var.
Cahit Sıtkı Tarancı (via sokaktakiyazar)
“Seninle olmanın en güzel yanı neydi biliyor musun? Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.”
“Seni çok seviyorum, hala çok seviyorum. Gün geçtikçe daha çok seviyorum.”
Ve geceleri gökyüzüne bakarsın, herşeyin çok küçük olduğu gezegenimin yerini gösteremem sana. Belki böylesi daha iyi. Yıldızım senin için herhangi bir yıldız olsun, böylece gökyüzündeki bütün yıldızlara bakmayı seveceksin.
Küçük Prens (via sokaktakiyazar)
Kimseyle konuşmuyorum. Böyle daha iyi oluyor sanki.
Bir anlamı olduğundan değil. Konuşamadığımdan da değil. Canım istemiyor sadece. Aslında canım isterse bir saksı bitkisiyle hava durumu hakkında bile konuşabilirim. Ama hiç canım istemiyor işte. Sahiden de hiçbir şey söylemeden susarsam ne demek istediğim anlaşılabilir mi ki?
Ali Lidar (via sokaktakiyazar)
Belki bu arzuma kızacaksın ama,
İçimden hep seni öpmek geliyor.
Ahmet Selçuk İlkan (via sokaktakiyazar)
Müzeyyen: Diyelim ki gitmedim. seninle beraber olmaya devam ettik. Ne değişecekti? Arif: Sabahları beraber uyanırdık. Ben senden önce kalkardım. Senin uyuyuşunu izlerdim, sonra sen uyanırdın. Bana gülümserdin. Sonra, sabahları çayı tek şekerli içtiğini, günün diğer saatlerinde şekersiz içtiğini biliyor olurdum, o ilk şekeri ben atardım çayına, zarifçe eritişini izlerdim. Sonra, en çok boynundan öpülmeyi sevdiğini biliyor olurdum. Sonra dışarı çıkardık. Dışarda yağmur yağıyor olurdu. Biz şemsiyeyi almazdık. Sırılsıklam olurduk. Sonra sen bana sokulurdun ama saçağın altına hiç girmezdik. Sonra sen üşütürdün. Ayakların buz gibi olurdu. Ben sana en sevdiğin o mavi çoraplarını getirirdim. Sonra bayramları babaannenin mezarını ziyaret etmeye giderdik. Hayatta en sevdiğin kadın için ağlayışını izlerdim senin. Hiçbir şey yapmazdım, gözyaşlarını silmezdim, seni teselli etmezdim. Orada öylece ağlayışını izlerdim senin. Başka insanların mezarlarının arasında dolaşarak, hayatın ne kadar şahane bir şey olduğunu düşünürdüm. Sonra… Sonra hiçbir şey yapmazdık. Öylece otururduk. Çok bilinmeyenli bu sorunun yanıtını arardık. Hayat bizi yalancı çıkarana dek, bulduğumuz cevapları doğru sanırdık.
Bir takvim ve bir şişe rakı yeter bana.
Takvim; Senin geleceğin günleri saymaya,
Rakı; Gelmediğin günleri kurtarmaya.
Cemal Süreya (via sokaktakiyazar)