Avatar

M

@thatvirgobtch / thatvirgobtch.tumblr.com

artist x insomniac
theunspokn

Whenever I’m about to share something to someone, I just stop myself abruptly because there’s this voice inside my head saying “Shut the fuck up. This person doesn’t care. Shut up. Just shut up!”

I would proceed on feeling bad for myself then I go into the acceptance phase, trying to accept that it is just the way it is and I should just deal with it. Then I go back to the beginning by wanting to share my feelings to someone. It’s a never ending cycle.

Huwag ka mag-alala.

Huwag ka mag-alala. Dadating ang panahon na masasanay ka nalang na laging nag-iisa, na laging pangalawa o laging huli sa balita. Dadating ang panahon na kahit kausapin ka na ulit nila ay hindi ka na interesado sumagot dahil nasanay ka nang walang komunikasyon. Dadating ang panahon na kahit yayain ka pa nila umalis ay hindi ka na magpapakita dahil nasanay ka nang hindi maging parte ng samahan. Dadating ang panahon na hindi ka na masasaktan kapag nabalitaan mong nagkayayaan pala at wala kang alam. Dadating ang panahon na magkikibit balikat ka nalang kasi wala ka nang maramdaman. Kasi tanggap mo na.

Avatar
It would be too easy to say that I feel invisible. Instead, I feel painfully visible, and entirely ignored.

David Levithan, Every Day (via theunspokn)