Avatar

🧜🏽‍♀️

@bitchpleaseiamamermaid

Bee (🐝) yourself

“Έπρεπε να σε γνώριζα στα 21.”, μου είπε, “Τώρα θα μπορούσα να σε παντρευτώ. Αλλά δυστυχώς σε γνώρισα στα 15 και μέχρι τα 21 θα με ξεχάσεις. Δεν θα περιμένεις.”

ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: “Έπρεπε να σε γνώριζα στα 21”, μου είπε. Αρχικά δεν κατάλαβα που το πήγαινε. Χαμογέλασα απλά και συνέχισα να κοιτάω την ωραία θέα. 
Αυτός με πήρε αγκαλιά. Έπειτα προχώρησε τις σκέψεις του: “Αν σε γνώριζα στα 21, θα μπορούσα να σε παντρευτώ, τώρα θα ζούσαμε μαζί, δεν θα ήταν τέλειο; Σε γνώρισα στα 15 όμως, θλιβερό εν μέρει, να ξέρω ότι στα 21 σου εσύ θα έχεις γνωρίσει κάποιον άλλον και θα παντρευτείς μαζί με εκείνον και εγώ θα είμαι απλά μια ανάμνηση από τα 17 σου, την ίδια στιγμή που εκείνος θα είναι η ζωή σου. Μαζί μου ανήκεις, το ξέρεις, μη γελάς. Αλλά άντε να ‘μαστε μαζί μέχρι τα 18-19. Μην το αρνήσαι ρε. Στο πανεπιστήμιο πολλά θα αλλάξουν, θα θέλεις να ζήσεις πράγματα και εγώ το ίδιο, να αποκτήσεις εμπειρίες. Θα σου φαίνεται πολύ λίγος ο παιδικός σου έρωτας, θα σου φαίνομαι λίγος, όχι δεν θα είμαι, απλά θα βλέπεις το καινούργιο. Θα είσαι ανάμεσα από έξυπνα άτομα, θα θελήσεις να βρεις έναν γιατρό, σαν εσένα, που θα είναι μαζί σου στη σχολή και θα σε βοηθάει στα μαθήματα και θα σου δίνει τις σημειώσεις του. Ξέρω ότι αυτό θέλεις. Και εγώ δεν είμαι αυτό. Τώρα σου φτάνω, τότε θα είμαι τόσο λίγος μπροστά σε όλους εκείνους. Μην μου κάνεις όχι και ποτέ μην λες ποτέ. Αν σε γνώριζα στα 21, όμως, θα μπορούσα να σου αποδείξω πως αξίζω μια ευκαιρία, θα μου την έδινες, είμαι σίγουρος. Και ας ξέρεις πως πάντα θα είσαι πιο ψηλά από μενα, θα δεις πως είναι σημαντικό ο άλλος δίπλα σου να σε αγαπάει, γιατί όποτε και να σε γνώριζα το ίδιο θα ένιωθα. Στα 21 μου θα είμαι σοβαρός, θα έχω αφήσει τις φόρμες για το γυμναστήριο, θα σε ενθουσίαζε το σώμα που θα έχω αποκτήσει μέχρι τότε και θα φορούσα πουκάμισα και κουστούμια στην κάθε βόλτα και θα σε πήγαινα βόλτες με το αμάξι και θα σου έπαιρνα τα πιο όμορφα φορέματα, θα ‘σουν πριγκίπισσα. Τώρα δεν μπορώ να τα κάνω αυτά. Ούτε στα 20 θα μπορώ. Στα 21 όμως αν δεν έχεις βρει κάποιον μέχρι τότε που να τα κάνει να ξέρεις θα έρθω εγώ να αναπληρώσω τη θέση δίπλα σου. Άλλα μέχρι τα 21 θα με ξεχάσεις. Δεν θα περιμένεις.”

…..

den tha perimeneis 

gia panta roblog auto to keimeno.

ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΡΙΜΠΛΟΓΚ, ΟΧΙ

Avatar

“Εγώ θα σε παντρευτώ, ακόμα και αν έχουμε χωρίσει στα 25 θα σου στείλω μήνυμα να τα βρούμε..”

Είμαι 17μισι, τον Δεκέμβριο κλείνω τα 18 και δίνω δεύτερη φορά Πανελλήνιες.(άσχετη πληροφορία αλλά εντάξει). Πριν λίγες μέρες ανέβηκα Αθήνα επειδή σπουδάζει το αγόρι μου εκεί και περίμεναμε το μέτρο. Τότε ένας παππούς με πλησίασε και στην αρχή μίλησε σιγά, δεν τον άκουσα. Του ζήτησα να επαναλάβει τα λόγια του αλλά το αγόρι μου τον κοίταξε αποκρουστικά και εκείνος απλά κοίταξε κάτω και έφυγε. Γύρισα αμέσως προς το αγόρι μου και θύμωσα που τον είχε κοιτάξει υποτιμητικά..(στέλνω 2ο)

Avatar
Να μην στα πολυλογώ τσακώθηκαμε γι'αυτό. Πήγε έκατσε αρκετά μακριά μας, κάτω και φόρεσε το σακάκι του. Δεν είχε κάτι που να παρέπεμπε σε ζητιάνο, απλά δύο μελαγχολικά μάτια. Σηκώθηκα χωρίς να το σκεφτώ και τον πλησίασα τον ρώτησα τι ήθελε και μου είπε ότι πεινούσε. Γύρισα στο μέρος που καθόμασταν πήρα το ψωμί που είχαμε αγοράσει και του το έδωσα. Τότε μου είπε “Ευχαριστώ παιδί μου. Ξέρεις πονάει να μην έχεις να δώσεις στα παιδιά σου λίγο φαγητό όταν σου λένε ότι πεινάνε”. Έσπασα εκεί.(Στέλνω 3ο)
Δεν ήξερα τι να πω. Δεν ήταν γεράκος. “Ειμαι 42 χρονών, έχω περάσει 2 εμφράγματα γι αυτό φαίνομαι έτσι.” Μου έλυσε την απορία επειδή τον κοιτούσα περίεργα. “Σε ευχαριστώ παιδί μου και πήγαινε στον φίλο σου γιατί δεν θέλω να σου προκαλέσω πρόβλημα.” Έφυγα. Δεν μπορούσα να τον κοιτάξω. Έκλαιγα. Όταν ήρθε το μέτρο, γύρισα να τον κοιτάξω και εκείνος σηκώθηκε και έτρεξε κοντά μου. Μου έπιασε το χέρι και μου έδωσε έναν σταυρό.“Είσαι ο μόνος άνθρωπος που με άκουσε, ευχαριστώ”.ΣΕ ΤΙ ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΖΟΎΜΕ ΓΑΜΩ;

Σε μια κοινωνία που, όπως φαίνεται κι από την ιστορία σου, ένα λουλούδι ανθρωπιάς μπορεί να ανθίσει μέσα στα σκατά. Να διαλέγεις τέτοιες ηλιαχτίδες ελπίδας, να μαγεύεσαι.

Μπράβο σου για τη στάση σου, με έκανες και δάκρυσα.

Avatar
Avatar

Καλό Μάθημα

Σήμερα την ώρα της ιστορίας , γύρισε το θέμα απο μια ερώτηση ενός παιδιού, στην κατάλληλη ηλικία για οικογένεια.

Η καθηγήτρια μας λοιπόν, η όποια δηλώνει φεμινίστρια και προοδευτική απάντησε :

“Τα κορίτσια θα κάνουν γυρω στην ηλικία των 30 παιδιά, εσείς θα γίνετε πατεράδες πολύ αργότερα”

Στην αρχή απορήσαμε είναι αλήθεια, και όταν της ζητήθηκε δικαιολόγηση πανω στην θέση της αποκρίθηκε το εξής:

“ Οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες, πιο σταθερές, πιο σοβαρές, πιο υπεύθυνες και πιο ανώτερες απο εσάς ”

Σήκωσε χέρι του ο διπλανός μου να την ρωτήσει γιατι τα πιστεύει αυτά και του είπε πως

“ Καλα σε αυτό το τμήμα δεν χρειάζεται να αγχώνεστε έτσι και αλλιώς δεν θα βρείτε και καμία με τέτοια μυαλά ”

Αγανάκτησα, σιχάθηκα, έσπασα πείτε ότι θέλετε αλλα πήρα τον λόγο και της είπα το παρακάτω:

“Κυρία απλα λυπάμαι για εσάς ”

Απορημένη με ρωτά γιατι λυπάμαι,

“Λυπάμαι γιατί οι γυναίκες σε αυτό τον κόσμο υπέφεραν, πόνεσαν, σκλαβώθηκαν και πολέμησαν για τον φεμινισμό. Μόνο που φεμινισμός σημαίνει ισότητα , φεμινισμός σημαίνει ίσα δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες, ίση αντιμετώπιση , φεμινιστής κυρία ειμαι και εγώ, είναι και κάθε άνδρας που σέβεται και αναγνωρίζει την ισότητα, κάθε άνδρας και καθε γυναίκα που πιστεύει στην ελευθερία σε κάθε τομέα , κάθε νοήμων άνθρωπος με έναν άλφα αυτοσεβασμό . Αλλά σας παρακαλώ μην ξανα χαραμίσετε ετσι αυτή την λέξη, γιατί απο κάτι ανθρώπους σαν και εσάς βγαίνουν ανεγκέφαλοι εκει έξω και κατηγορούν τον φεμινισμό σαν να ναι επανάστασή κατα των ανδρών,κυριαρχία στον πλανήτη και άλλα τέτοια αστεία χάνοντας το πραγματικό νόημα της ελευθερίας, της ισότητας, της ομαλής συνύπαρξης.

- Σε παρακαλώ βγες έξω και πάρε την απουσία σου.

- Θα βγω κυρία , αλλά θα βγω ξέροντας πως σας πείραξε το δίκιο. Καλό μάθημα.

Α.Ι

Μην μας πριζετε τα παπαρια με τα «new year,new life» ποστ λες και δεν ξερουμε οτι οι ιδιοι μαλακες θα ειστε και φετος

~Valerie is back

This is a photo of a young child in Sudan starving to death. The photographer, Kevin Carter, was told not to touch or assist children for fear of transmitting diseases. As Kevin prepared to take the photo, a vulture landed behind the girl. Careful to not disturb the bird, he approached the scene very slowly and took a few photos from roughly 10 meters before chasing the vulture away. What Kevin didn’t know was that he had just shot one of the most controversial photographs in the history of photojournalism. Kevin was faced with many questions about whether the girl had survived and why he did not help her and only used her to take a photograph. It became known that the girl mustered enough strength to walk away but her ultimate fate is a mystery. His photo won the Pulitzer prize in 1994 and Kevin committed suicide three months later, leaving the following note behind:

“I’m really, really sorry. The pain of life overrides the joy to the point that joy does not exist… I am depressed… without phone… money for rent … money for child support… money for debts… money!!!… I am haunted by the vivid memories of killings and corpses and anger and pain… of starving or wounded children, of trigger-happy madmen, often police, of killer executioners… I have gone to join Ken [recently deceased colleague Ken Oosterbroek] if I am that lucky”.

Η διαφορά μας είναι ότι βρήκες αλλού αυτά που δεν δέχτηκες να σου δώσω. Εγώ απ'την άλλη δεν θα δεχόμουν ποτέ να συμβιβαστώ με κάτι που δεν είναι εσύ. Δεν σε έψαξα πουθενά αλλού,κατάλαβες; Πουθενά και σε κανέναν.

Γράμμα από τον παππού μου (1/2/2009)

Αγαπημένη μου εγγονή,

Τα μάτια μου δεν βλέπουν καλά πια, τα χέρια μου τρέμουν και με λίγη δυσκολία σου γράφω αυτό. Είναι κάτι που ίσως το κρατήσεις για να με θυμάσαι κι εμένα, ε;

Το ξέρω πως τα αντίο είναι δύσκολα. Ο γιατρός είπε ότι έχω λίγους μήνες ακόμα, τον ανάγκασα να μου πει. Η μαμά σου δεν το ξέρει. Καλύτερα έτσι. Αυτό το γράμμα θα το βρεις αφού θα χω φύγει. Μην λυπάσαι και μην κλάψεις. Έζησα μία μεγάλη ζωή και πρόλαβα να σε δω. Η ολοκλήρωση στον άνθρωπο λένε γίνεται όταν γίνεται γονιός. Λοιπόν, εγώ σου λέω ότι ολοκληρώθηκα σαν άνθρωπος ξανά, μόλις γεννήθηκες εσύ και ο αδερφός σου.

Δεν έχω βγάλει γυμνάσιο ούτε λύκειο. Κάνε με περήφανο και πέρασε στο Πανεπιστήμιο… Αν το πολεμήσω και το νικήσω αυτό, θα είμαι εκεί, στην αποφοίτησή σου να σε καμαρώσω. Είσαι μόλις 10 χρόνων και ήδη καταλαβαίνεις πολλά. Θα γίνεις σπουδαία κάποια μέρα, στο λέω εγώ, ο παππούς σου. Μπορεί να σου λείπω κάποιες μέρες, μπορεί να μην είμαι εδώ κοντά σου, αλλά θα είμαι πάντα κάπου. Κάπου όπου θα μπορώ να σε βλέπω.

Να είσαι χαρούμενη παιδί μου γιατί ο κόσμος είναι ένα κακό και σκληρό μέρος. Μην γίνεις ποτέ σαν αυτούς. Να είσαι πάντα ο εαυτός σου. Ζήσε.

Αν το βρεις αυτό μεγάλη, ίσως καταλάβεις όλα αυτά που σου γράφω. Θα τα καταφέρεις, σε ότι και αν προσπαθήσεις.

Είμαι 72 χρόνων. Έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Μην σκας για μένα, θα είναι σαν περιπέτεια προς το άγνωστο.

Σας αγαπάω πολύ. Να προσέχετε. Να μην στεναχωρείς την μαμά σου. Να της λες πως την αγαπάς κάθε μέρα.

Υ.Γ. Αν το βρεις αυτό στα 14 ή στα 16 ίσως δεν καταλάβεις. Αν το βρεις αυτό στα 17 ξέρεις τι να κάνεις.

Ο παππούς σου.

(Το βρήκα στα 14. Τώρα είμαι 17 και ακόμα πονάει η ψυχή μου.)

Για όλους εμάς που αγαπάμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας.

Δεν ήξερα ότι υπήρχε αυτό το post ακόμη…

Α ρε παππού μου λείπεις και ας μην σε γνώρισα ποτέ μου.

Παππούλη μου

“Σ’ αγαπώ” δεν σημαίνει πως εγώ θα ζήσω μαζί σου, ό,τι κι αν συμβεί. Σημαίνει πως “ό,τι και να μας συμβεί, εσύ θα ζεις πάντα μέσα μου.

Ιωάννα , Θεσσαλονίκη  (via bpretentious)

Μέτρο Ασύμμετρο

ήθελα να σου γράψω κάτι να ομοιοκαταληκτεί για να δεις ότι οι σκέψεις στο κεφάλι μου μπορούν να μπουν σε σειρά και να ακούγονται σαν εκείνο το τραγούδι που λατρεύεις στο ραδιόφωνο δεν το κατάφερα όμως πρωτίστως γιατί οι σκέψεις δεν υπόκεινται σε καθεστώτα στοίχισης  και δεύτερον γιατί φεύγοντας κοπάνησες πίσω σου την πόρτα με δύναμη και η φωνή μου είναι απλά ένας ψίθυρος και μέσα στην τόση βουή δε σε αγγίζει ποιητική αδεία καρδία άδεια τελεία.

@stasoumugdala υπέροχο❤

Avatar
Κι όταν ήσουν ακόμη κοντά μου δε σε είχα όπως θα το ήθελα. Όλο μου το σώμα πονεί από επιθυμία.

Γ. Σεφέρης (via cillius)