Olanaksıza yakın

Mutluluğumun sadece bir kişiye bağlı olması canımı sıkıyor. 

çok şey söylemek istiyorum ama konuşmadan

Senle alakası yok ben yanmayan çakmağa karşı da ısrarcı bir bünyeyim. 

study #162 - Toshihiko Okuya

“on üçüncü kattan atlamış, görenler uçak gibiydi diyorlar. ellerini iki yana açmış, kanatlı gibiymiş. düştüğünde parçalanmış bedeninin orta yerinde, giydiği tulumun cebinden bu kara kutu çıkmış. kara kutuya ‘düşüş nedeni’ diye şu notu yazmış: pervaneme kuş girdi, çıkaramadım.”

çiçeklerim solmuş

“size bir çiçeği anımsatayım diye bir bahar dalına asacağım kendimi”

— Pablo Neruda (via yahyaabii)

Evet çok düşünen biriyim, en küçük detayı bile günlerce düşünen, en çok da kendi kendine konuşan biri. Dağınığım, bazen en sevdiğimi bile itecek kadar sinirliyim. Çoğu zaman herkesten kaçmak için çabalayan, çok uyuyan biriyim. Ama bak.. bir yanım hep hayat dolu, hayal dolu. Gülmekten karnı ağrıyan, yağmurlu günleri seven, sabah kahvaltılarının delisi olan bir kız çocuğuyum aynı zamanda.. Ve bu kız çocuğu iki yanıyla da dizlerini karnına çekip oturacak yamacında kocaman gülümseyerek, kocaman gülümsemeni bekleyerek.

Dolduğunda, düştüğünde oturup ağladıktan sonra iyi hisseden insanlara hayranım. Ben her düştüğümde ağlama annen görecek, okuldasın, sokaktasın insanlar bakacak "neyin var?" diye soracak deyip boğazımdaki yumruyla geziyorum. Ve bunu öyle çok yaptım öyle çok yapıyorum ki, artık ağlayamıyorum. İçimden atmayı, ağlamayı başaramıyorum. Bir yerlerimde kayboluyor ama alışıyorum, sonra kendime sarılıp uyuyorum. Hemencik geçiyor uyuyunca. Beni iyileştiren şeyleri keşfediyorum, günler ben yetişemeden geçiyor, akşam oluyor, sabah oluyor herkes ben daha onlara tutunamadan hayatımdan çıkıyor. Çok şey oluyor çok şey gidiyor ama ben kalıyorum. Kalmayı seviyorum, ve bu yüzden herkesten yarım kalıyorum.