Benmerkürünkalbi
Yıldızları izleyebilmek için duvarları arasında yaşadığımız evimizden vazgeçtik...
"Dünyanın farklı yerlerinde de olsak aynı gökyüzüne bakıyoruz..."
KARANLIKTAN KORKARDIN YA HEP... MİLYONLARCA ATEŞ BÖCEĞİNİN OLDUĞU BİR YERDE OLACAK MEZARIN...
Artık uyu....
Şimdi burdan çok uzakta,rüzgarların tahtıdasın. Belki masal diyarlarda,kaf dağının ardındasın...
"Bulutlar zaten yıldızlara intihar ipi takmış ölüler." "Efendim?" "Bulutlar, ölü." "Nereden çıkardın bunu?" "Tavan benim. Ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte..." "Peki... Gri bulutlar?" "Ölürken pişman olanlar." "Yağmur?" "Ölürken pişman olan bulutların ağlaması..."
Masal değişti. Denizkızı prens için okyanusundan vazgeçmeyecek artık. Prens, denizkızı için ayaklarını kör bir testereyle kesecek.
Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum…