Öpünce geçmeyen yaralar vardır dedim…Sen öp , geçmezse o da yaramın ayıbıdır dedi.
Hatrı var diye dönüp gidemediğin insanların, artık sadece kötü izler bıraktığını ve yaşanmışlığa kimsenin senin kadar değer verip saygı duymadığını fark ettiğinde, hiçbir şeyi bu anıdır deyip kendi içinde farklı bir yere koyamıyorsun.
Senden uzak kaldığımda çok özlüyorum, unutuyorum. Ama birlikte olmaya başladığımızda bana neden birlikte olmadığımızı yeniden hatırlatıyorsun.
hayat sana, iyi olduğun kadar iyi, kötü olduğun kadar kötü davranır.
“Seni severken kendim oluyorum, kendim oldukça da daha çok seviyorum. Bu bir insanın başına gelebilecek en güzel döngü.”
İnandın. İnanmak istedin. Hiç kimseye inanmadığın kadar ona inandın. Tüm kapılarını ardına kadar açtın. Ama o eşikte kalıp sana yalanlar söyledi.
“İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.”


