Hər şeyi içinə atarsan özünü atmağa bir yer tapa bilmərsən.
Evə gəlmişəm otağıma girib görürəm ki anam əşyalarımın yerini dəyişib, soruşuram ki: "niyə belədi bura?", deyir ki:"təmizləmişəm də" təmizləməklə əşyaların yerini dəyişmək nə əlaqə axı 😭😭😭
Hə mən buğa bürcüyəm🫣
Elə bilirəm ki lego'm olsa hər şeyim tam olacağeee
Axır ki əziyyətim yerdə qalmadııııı🫠
Hər il ad günümə düz 1gün qalmış çox pis şeylər baş verir, yoxlayım görüm bu dəfə də belə olacağ mı😪
Dostlar olar məni 1 aprel aldatmıyasız? mən onsuzda aylarca aldanmışamm
Heç bir şey olmamış kimi storylər atıb gülüb əylənirəm çünki güclü görünmək məcburiyyətindəyəm (içdən içə tükənirəm)
Hər gün st atmağı necə bacarırlar ?
Məsələ qadına bir gün çiçək hədiyyə etmək deyil, məsələ hər gün qadına çiçək qədər zərif və incə olduğunu hiss etdirməkdir.
2 saatdı yatağıma uzanmışam, qulaqcıqda da musiqilər dəyişir, amma düșündüyüm șeylər o qədər çoxdu ki, mahnının necə dəyişdiyindən xəbərsizəm, hansıları dinlədin deyə sual versələr, bir mahnı adı belə deyə bilmərəm, yəni o qədər fikir verə bilməmişəm. Bunu yazanda belə beynimdə çelişkilər var ki, yazma. Sonra, boş ver deyirəm yazmaq istəyirsən yaz getsin, hərşeyi çox düşünmək insanı çox bərbad şəkildə dərinə endirir, bir də baxırsan ki boğulursan, o dərinə hansı anda enmisən xəbərin olmur. Xasiyyətimdən dolayıdı mı, bilmirəm hərdən mənə hərşeyi silmək istəyi gəlir. Hər şey dediyimin içində insanlar da var. Birdən hamı ilə əlaqəmi kəsirəm, səbəb də demirəm, heç səbəbini özüm də bilmirəm. Son 2,3 aydı onsuzda heç kimlə danışmıram. Amma görən olsa deyər ki bütün gün telefonda neynirsən, özüm də bilmirəm bunu. Bircə onu bilirəm ki, hər şey çox mənasız gəlir kiminləsə görüşmək, söhbət etmək, ümumiyyətlə hər şey. Özümdən də yorulmuşam, bu hamısından daha betərdi, ancaq özündən yorulmuş insanlar başa düşə bilər məni bu barədə. Beynimdən, düşünməkdən qaçmaq üçün yatmaqdan, hamını, hərșeyi yola verməkdən, fiziki ağrılardan, öz içimdə 2 nəfər var sanki bir-biriylə bütün gün çelişkili danışırlar və mən bu mübahisənin içində qalıb yoruluram, etməli olduğum yüzlərlə șey varkən sadəcə boș tavana baxmaqdan, məqsədlərimdən tənbəlliyimdən yoruluram. Nəysə, o qədər yazmaq istəyib yazmadığım şeylər var ki. Ümid edirəm ki bu düşüncələrin içindən bir gün çıxmağı bacararam.
14.04.2024: "Bu gün xına vaxtıdı, balama xına yaxdıdı"🥰
(kitabçaları verəcəklər)
Özümü pizzanın üstündəki istənilməyən bibər kimi hiss edirəm
Ürəyim istəyir ki hər gün insta da st paylaşım sonra düşünürəm ki insanlar bezər ee məndən, mən qəti bezmirəm haa hər gün st atan insanlardan əksinə daha çox marağla baxıram, amma özüm də elə bir narahatlıq var ki insanları bezdirmiş olaram🥲🥲🥲
"beni her kes sevdaya asi sanır"
Bəlkə də, insanları deyil, onlara yüklədiyimiz mənanı sevirik. Onlar da gördüyümüz o obrazı sevirik. İnsanları tanımadıqca bizim diqqətimizi çəkirlər, sonra o insanları sevdiyimizi düşünürük, onları həqiqətən tanımağa başladıqda isə onların dəyişdiyini düşünüb "dəyişmisən, bu deyildin sən" deyirik. Əslində isə, o insanlar həmişə elə idi, sadəcə biz onları "dəyişdiyini"düşündüyümüz zaman əsl mənlərini tanımağa başlamış oluruq. Sonra darıxırıq, darıxdığımız isə onlara yüklədiyimiz o məna, onların gözümüzdəki o iIkin mükəmməl xarakterləri olur. Darıxdığımız şey əslində heç var olmayan bir xarakter, heç var olmayan bir insan olur.
Sözlər insanın hiss etdiyi hər şeyi ifadə edə bilməz. Sözlər hissizdir.
O qədər çökmüşəm ki, buranı aktiv işlətmək belə içimdən gəlmir