İyi ki doğdun Özdemir Asaf!

En mutlu günümde bile ağlatan insanlar var. Ben sanırım hiç mutlu olamayacağım.

Hani bisiklet kullanmayı bir kere öğrendin mi yaşın kaç olursa olsun birdaha unutmazmışsın ya,

ben de seninle ilgili olan hiçbir şeyi unutmuyorum.

her insan kendi içinde namluyu bir kez de olsa kendine çevirmiştir.

4x03 - “Haunter of Ruins”: Klaus

“gece kendimle konuşurken konu sana gelir diye çok korkuyorum“

“gece balkonda otururken düşünülecek şeylerin sayısı üçe katlanıyor.”

Bir ilk yardım kuralı olarak geçiyor kitaplarda “ Yaralının yarasını görmesine izin vermemek”

Olmuyor kabullenemiyorum, katlanamıyorum,anlatamıyorum. Dünya buysa,kural buysa benim yaşamaya itirazım var.

“gece, unutulduğu sanılan bütün anıların saklandığı yer sanki. bir anda, bir bir ortaya çıkıyorlar.”

(via umutlarimparamparca)