@athazagoraphobiaa

Avatar
maribeaux

Όταν ξύπνησα χθες το πρωί, ανακάλυψα πως είχε ξεκινήσει ο έμμηνος κύκλος μου, επειδή είχα λερώσει το σεντόνι μου. 

Για πρώτη φορά μετά απο πολλά χρόνια, ήμουν σπίτι της οικογένειάς μου για διακοπές, για να περάσω λίγο χρόνο μαζί τους. Όταν ξύπνησαν όλοι και με είδαν χλωμή στο πόνο να παίρνω πρωινό, με ρώτησαν τι έχω, αλλά όταν τους είπα τη λέξη “περίοδο” οι γυναίκες του σπιτιού με κοίταξαν με εχθρικό τρόπο, θαρρείς πως έκανα ομολογία δολοφονίας, μόνο και μόνο επειδή είπα τη λέξη “περίοδο” μπροστά σε άντρες και παιδιά. Αν ήμουν ακόμη ανήλικη, θα είχα φιλήσει το πάτωμα απο τα χαστούκια, όπως και τότε στο Γυμνάσιο, κάθε φορά που με έβλεπαν καθηγήτριες με τη σερβιέτα στο χέρι σαν πορτοφόλι, να αρνούμαι να τη κρύψω κάτω απο τη μπλούζα μου, μέσα στη τσέπη μου, μέσα στη χούφτα μου, μέσα στο εσώρουχό μου ή “και μέσα στο γαμημένο στόμα μου αν χρειαστεί”. Η ψυχολογική κακοποίηση όμως πολλές φορές πονά όσο και η σωματική κι άλλες φορές ακόμα περισσότερο, κυρίως όταν είσαι πια μια ενήλικη, ώριμη γυναίκα και οι γυναίκες στη ζωή σου δεν στηρίζουν εσένα, αλλά τα θεμέλεια της πατριαρχίας απο άγνοια και απο συνήθεια. 

Λίγο μετά το σεξιστικό, καταπιεστικό τους κήρυγμα, είπα στη μητέρα και τη γιαγιά μου ότι λέρωσα το σεντόνι και το έβαλαν στο πλυντήριο κρυφά απο τους άντρες και τα παιδιά, λες και είναι ντροπή η φυσιολογική λειτουργία του γυναικείου σώματος, λες και δεν έχουν αυτοί οι άντρες τις συζήγους τους να περνούν απο τον ίδιο κύκλο κάθε μήνα, λες και οι κόρες τους δεν θα περάσουν ούτε εκείνες απο τον ίδιο κύκλο απο τον οποίο κάθε γυναίκα στο κόσμο περνάει κάθε μήνα! Το σεντόνι πλύθηκε ξεχωριστά απο τα άλλα ρούχα μου, λες και το αίμα στο σεντόνι ήταν λεκές απο τοξικά χημικά, όχι απο το υγιές, αγνό, καθαρό σώμα μου!

Μου θύμισε τους λόγους που έφυγα πολύ μικρή απο το σπίτι, αλλά μου θύμισε και το ότι είμαστε στο 2020, στον 21ο αιώνα και οι άνθρωποι είναι ακόμα κομπλεξικοί όσο αφορά την συζήτηση της εμμηνόρροιας -και σε περιπτώσεις όπως τη δική μου - ακόμη και βίαιοι χωρίς να τους νοιάζει ποιά βρίσκεται μπροστά τους. 

Η περίοδος είναι κάτι φυσιολογικό και δεν έχουμε λόγο να ντρεπόμαστε για αυτό! Δεν χρειάζεται να κρατάμε απο τους άντρες και τα μικρά παιδιά κρυφό αυτό το φαινόμενο! Δεν χρειάζεται να τριπλοσακουλώνουμε τα σκουπίδια του μπάνιου για να μη δει κανείς τα χαρτιά, τις πετσέτες, τα ταμπόν και τις σερβιέτες με αίμα! Δεν χρειάζεται να απαντάμε “τίποτα”, “είμαι άδιαθετη”, “είμαι στις μέρες μου”, ή ”έχω τα ρούχα μου” όταν μας ρωτούν τι έχουμε ενώ έχουμε απλά περίοδο!! Λέμε “όχι” στη ντροπή και τα πράγματα με το όνομά τους! Να έχετε θάρρος, θράσος, να βάζετε τον εαυτό σας, το σώμα σας και τα δικαιώματά σας μπροστά απο κάθε πατριαρχική αξία και να ενημερώνετε με τη κάθε ευκαιρία όσους μπορείτε για τη περίοδο, κυρίως τα μικρά κορίτσια πολύ πριν μπουν στην εφηβεία. Να τις μάθετε να μη φοβούνται για το τι συμβαίνει μέσα στο σώμα τους και να τις μάθετε και εκείνες να μην ντρέπονται για τη φυσιολογική λειτουργία του σώματός τους και να μιλούν ελεύθερα. Γιατί εμείς θα συνεχίσουμε να έχουμε περίοδο και η κοινωνία θα συνεχίσει να έχει πρόβλημα με οτιδήποτε κάνουμε. 

(Το αστείο είναι πως στο σπίτι της η οικογένειά μου έχει κρεμάσει περίφανα την εθνική σημαία στο μπαλκόνι και στα αυτοκίνητά της. Η μόνη σημαία που θα κρέμαγα εγώ (περίφανα) στο δικό μου σπίτι, είναι το σεντόνι μου μετά απο τις πρώτες ώρες ελεύθερης εμμηνόρροιας στον ύπνο μου. Τουλάχιστον αυτή η σημαία θα είχε πάνω μόνο το δικό μου αίμα. Αν και εσείς αηδιάζετε απο το γυναικείο σώμα και όχι απο τον εθνικισμό, τον πατριωτισμό και τη πατριαρχία, όπως η οικογένειά μου, όπως η οικογένειά σας, όπως πολλές άλλες οικογένειες στο κόσμο, όπως η άρρωστη κοινωνία μας, τότε είστε εχθροί μας και θα πάρετε τη κατάλληλη αντιμετώπιση απο μας.)

Source: maribeaux