Avatar

Waterfairy

@arcennoir

I'm tired,broke👣

23.47

Herkes kendi köşesine çekilmiş,kendi acılarıyla kıvranıyor.Kimi birini özlüyor,kimi birinden gidiyor,kimi birileriyle konuşuyor,kimi sokakta tek başına yürüyor,kimi hayatındaki en büyük hatayı yapıyor,kimi hayatındaki en mutlu anı yaşıyor.Kimi kimi… Herkes kendi acısında kıvranıp yardım eli bekliyor.Kimi acının başında kimi acının derininde.Daha çok bu vakitler de.Ay'ın bile yalnız olduğu bu vakitlerde.Acıların canlandığı vakitler bunlar.Dışarıya bakıp uzun uzun dalınan vakitler.Gelene de gelmeyene de ağlanan geceler.Ağaçların hüzün melodisiyle sallandığı vakitler.İnsanların acılarına sığamadığı saatler.

Adam oğlunu arabasıyla okula götürüyor. Yolda bi kaza oluyor ve baba ölüyor. Çocuk ağır yaralı. Ambulans geliyor. Çocuğu hastaneye götürüyorlar. Çocuğun hemen ameliyat olması gerekiyor. Ameliyat masasına yatırıyorlar. Çok geçmeden cerrah içeri giriyor ve çocuğu görür görmez, ben bu çocuğu ameliyat edemem, diyor bu benim oğlum. Acıklı öykümüz burada bitiyor. Peki ne olup bitiyor ? Çocuğun 2 babası mı var ? Hayır. Çocuğun 2 babası yok. Babalardan biri üvey mi ? Hayır. Cerrahın oğlu yaralanan çocuğa çok mu benziyor ? Hayır. Yanıt son derece doğal aslında. Beynimizin nasıl kalıplara girdiğine bi örnektir bu bilmece. Beynimiz öylesine kalıplaşmış ki cerrahın kadın olabileceği gerçeğini, yani çocuğun annesini düşünemiyoruz bile. Kadın-erkek eşitliğinden yana olabiliriz eyvallah ama kimlik faşizmi biz farkına varmadan öylesine beynimize işlemiş ki tabuları yıkmanın vakti gelmiş geçiyor bile.