Üzüldükçe de yıkıktır.

(via beklentileruzer)

Bir insana seni kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni inciten o ama yine ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

Bir park bankının bir de ciğer sızlatan tarafı var, bakın bu gerçekten çok acı bir şey.

(via gayrimahsuselemler)

Ne hissettiğimi bilmediğim gibi ne hissetmem gerektiğini de bilmiyorum.

(via beklentileruzer)

acıdan yastıkları ısırmak bak bir deli böyle doğar

“isimleri unut. yüzleri, sesleri, kokuları falan. geçmişine asfalt dök. yürüyebilmek için ihtiyacın olacak.”

Çok derdin olmasından daha kötüdür, anlatacak kimsen olmaması.

-Şimdi iyisin değil mi?

+İyiyim.

-Zor şeyler yaşamadın ama kolay da değillerdi.

+Zor ile kolay arasında, zora bir tık daha yakın şeyler.

-Ama iyisin bak, her şeye rağmen, herkese rağmen. İyisin. Dimdik ayaktasın.

+Hep öyleydim. Hep dimdiktim. Hep ayaktaydım. Ama biraz soluklanmak istiyorum artık. Eğer adı düşmekse bunun. Nefes almamın tek yolu düşmekse, düşeyim ben artık. Çok yoruldum.

-Düşersen kalkmana izin vermeden bir tekme daha atacaklar.

+Kalkmayayım o zaman bende.

-Seni tekrar tekrar yıkmak isteyecekler o zaman.

+Ama ben kimseye bir şey yapmadım?

-Yapmadığın için böyle zaten. Katı kuralların olmadı hiç. Herkes hata yapardı ama senin için önemli olan hep pişmanlıktı. Pişman olan birini zamanında canını dibine kadar bile yakmış olsa affederdin. Hamurunda yoktu işte. Tüm dünyayı kucaklamana sebep olacak kadar sevgi ile doluydu kalbin. Dünyaya hep yaşıtlarından daha farklı pencerelerden baktın. Saçlarına aklar düştü hatta çok düşünmekten. Gözlerinin etrafında çizgiler oluştu. Bu dünyayı değiştirmek için uğraşmadın ama hayatlarına dokunduğun insanların dünyalarını değiştirmek için çok uğraştın.

+Devam etme lütfen.

-Kin tutmadın kimseye. Nefret etmedin. Öfkelendiğin oldu yalan değil. Öfkenden tüm pisliklerini yüzlerine kusmak geldi içinden ama hep frenledin kendini. Sen kendini frenledikçe onlar kendilerini haklı zannettiler.

+Lütfen sus.

-Sen sana yapılan haksızlığı başkasına yapmamak uğruna günden güne eksiliyorsun bak.

+Çok uğraştım. Onlara benzememek için çok uğraştım. Birini incitmemek için çok uğraştım. Ama olmuyor, beceremiyorum. Ben gerçekten yapamıyorum.

-Değişmeyeceksin. Değişmeyeceksin ki bunca şeye değsin. Kalbinin kırılmasına, umudunun örselenmesine değsin. Her şey iyi olacak demeyeceğim sana. Kötü de olabilir. Ama canın daha fazla acımayacak. Çünkü öğreniyorsun. Hayat derinden rengini soyarak tüketiyor seni. Tüketiyor ama alışıyorsun. Bunların bir bedeli olacak onu da biliyorsun. Bir yerlerde seni iyi şeylerin beklediğini zaten biliyorsun. Ama şimdi değişirsen, vazgeçersen kendinden, boşa olur her şey. Benzemek istemediğin insanlara benzersen yazık edersin.

+Dayanabilir miyim daha fazla?

-’Sen çok güçlü bir kızsın.’ cümlelerini duydun hep farklı seslerden. Şimdi de benden duy. Çünkü öylesin. Çok güçlü bir kızsın. Çok.

+Vazgeçmeyeceğim kendimden, ama eksilmek istemiyorum artık. Biraz katı olmayı öğrenmem lazım, yaşamak için. Öfkem konusunda kendimi eğitmem lazım, değişmemek için. Birde henüz bir ad vermediğim sana, teşekkür etmem lazım, tüm bunlar için. İyi ki varsın. İyi ki, burdasın.

muhtemelen canı acıyan ilk insan ben değilim. son da olmayacağım.