Avatar

When I'm Fucked Up, That's The Real Me...

@20deadinside02

Avatar
Avatar
mopeyblog

Δεν βιώνουμε όλοι το ίδιο τον έρωτα.

Άλλος δεν μπορεί να κοιμηθεί

Άλλος δεν μπορεί να φαει

Άλλος τρώει όλη μέρα

Άλλος είναι εγωιστής

Άλλος τα δίνει όλα

Άλλος είναι επιφυλακτικος

Άλλος φοβάται μην πληγωθει

Άλλος πίνει και μεθα

Άλλος μιλάει συνέχεια για τον άνθρωπο του

Άλλος αποφεύγει να αναφέρεται σε αυτόν

Άλλος θέλει να είναι όλη την ώρα μαζί του

Άλλος δεν θέλει, γιατι δεν μπορεί να συγκρατηθεί

Άλλος κλαίει

Άλλος γελάει

Άλλος ερωτεύεται γρήγορα

Άλλος σταδιακά, με το πέρασμα του χρόνου

Άλλος είναι παρορμητικος

Άλλος είναι δειλός

Άλλος ερωτεύεται άγνωστους

Άλλος μόνο κάποιον που ξέρει καιρό

Άλλος ερωτεύεται άνθρωπο και άλλος καταστάσεις.

Avatar

Please check out my new YouTube video xx

Like and subscribe if you wanna see more^

Avatar
Avatar
jadelein

"Wild women are an unexplainable spark of life. They ooze freedom and seek awareness, they belong to nobody but themselves yet give a piece of who they are to everyone they meet. If you have met one, hold on to her, she'll allow you into her chaos but she'll also show you her magic."

Avatar
Σε όποια ηλικία κι αν είναι,οι άνθρωποι κάνουν ένα μόνιμο λάθος.
Νομίζουν πως έχουν χρόνο..
Avatar

Γιαγιά,έλα να πιούμε τον καφέ μας.

ασυνέσθητα χτύπησε το ξυπνητήρι,

πάλι ξύπνησα σήμερα για άλλη μια Δευτέρα

χάζεψα λίγο στο κινητό και πήγα στην κουζίνα

έφτιαξα πάλι έναν καφέ σε εκείνο το ποτήρι που λάτρευες όποτε ερχόσουν σπίτι

εκείνο το μεγάλο που γυάλιζε περισσότερο απο όλα τα άλλα

πήγα στο δωμάτιο άνοιξα τα εξώφυλλα και καλημέρισα τον σκύλο

καθόταν έξω ξαπλωμένος μέσα στον ήλιο

στον ήλιο που λάτρευες,τον ήλιο του χειμώνα.

Πήρα το ποτήρι μου και βγήκα έξω στο δρόμο με τις πιτζάμες

πάντα έτσι έκανα και εσύ γελούσες όταν με έβλεπες να φοράω 

καρδούλες,αρκουδάκια σαν μικρό παιδί,

ανέβηκα τις σκάλες του σπιτιού σου και κοίταξα το μεγάλο τζάμι που συνόδευε 

την πόρτα σου 

είδα τα παπούτσια σου δίπλα και την ομπρέλα σου,

έβαλα τα κλειδιά άνοιξα την πόρτα

άνοιξα τα πατζούρια και την τηλεόραση

έβαλα τις κουτσομπολίστικες πρωινές εκπομπές που λάτρευες να κοιτάς

και που εγώ μισούσα και γέλαγα παράλληλα όταν δεν καταλάβαινες κάτι καλά

και το παραποιούσες με τον δικό σου τρόπο

και που μου έλεγες να μην κάνω φασαρία για να ακούσεις

κάθισα στην καρέκλα σου

για λίγο σε αισθάνθηκα και μονολογούσα τις κουβέντες σου 

τις ιστορίες σου με την παππού και τον γάμο σου

και την ζωή σου τότε και άκουγα σαν ευαγγέλιο τις συμβουλές σου

για μια στιγμή αισθάνθηκα πως είσαι κάπου δίπλα μου.

αυτές τις ώρες μου λείπεις περισσότερο απο οτιδήποτε

Γιαγιά,

έλα να πιούμε τον καφέ μας.