Şimdi, şu elimde gördüğünüz...

- Efendim şimdi şu karşınızda görmüş olduğunuz şahsiyet…
- Hey satıcıııı! Kaç para kardeş o?
- Satılık değil hanımefendi bu adam. Teşhir ürünüdür kendisi. Daha doğrusu teşhir malını teşhir etmek için canlı manken niyetine kullanıyorum.
- Kaaaardeşiiiim ben de öbür elindekini soruyorum zaten!
- Haa o mu? Pardon… Efenim. Şimdi bu ürünün fiyatı 75 kuruş olup..
- Oha! 75 kuruş mu?
- Hanımefendi, bu… Sandığınız gibi değil. Yani şey… Üç tane alırsanız 75 kuruş demek istedim.
- Ha şöyle! Ver bakayım şunlardan bi’ düzine.
- Buyrun efenim.
- Sağol canım, rastgele…

***

- Ehem.. Şimdi efenim şu karşınızda gördüğünüz şahsiyet…
- Beyefendiii! Bakar mısınız bir?
- Buyrun hanımefendi..
- Ne istiyosun bunun için?
- Efendim, şimdi bunun için…Püff.. Bunun için birşey istemiyorum hanımefendi, alın tepe tepe kullanın.
- Ayyhh sapık mısın be? Adamı değil, diğer elindekini soruyorum.
- Haa o mu? Pardon hanımefendi… Ben de… Hay allah, ne sandım.. hehe.. Neyse efendim şimdi bu elimdeki, 2 lira. Canım.
- 2 lira mı? A-aaa deli mi bu be? Nesi 2 lira bunun be adam?!
- Pardon hanımefendi yanlış şeyettiniz… anladınız yani. 4 tanesi 2 lira demek istemiştim ben.
- Gel bakiim buraya. Ver iki paket. Al! Hah şimdi çekil bakim, martı beslicem daha…
- Bereket versin efendim.. Keh keh..
- Hadi kış kış!..

- Öhm.. şeyh… eee.. efendim, değerli yolcular. Simdiii, şu elimde gördüğünüz şahsiyet…