I don’t want to be “just friends” with you.

I hate being in this “friend zone” with you even though we both know that our feelings for each other are so much greater. I hate not being able to tell everyone that we’re dating, that we’re still just talking even though we act cute with each other and call each other names. I just hate not being able to call you mine, so everyone else knows it too. I’m selfish and need you all to myself, I don’t want anyone else to think they can make you theirs, because even though you’re not taken, you’re unofficially mine.

“Hindi mo lang alam. Gustong- gusto kitang mahalin, kaso natatakot ako. Natatakot akong masaktan. Ano na lang ang matitira sa akin kapag iniwan mo ako? Kasi habang lumalaki ang pakiramdam ko na minamahal kita, lumalaki din ang takot sa puso ko. Takot na akong masaktan muli. Minsan kasi sa buhay ko, may isang taong nagsabi din ng mga sinasabi mo ngayon. Pero anong nangyari? Iniwan din niya ako. Kaya mahirap na ring magtiwala ngayon.”

—Angel Locsin; Unofficially Yours, 2012.

“Naniniwala ako na may taong magmahal sayo ng totoo, at kapag nakilala mo na ang taong yon, masasabi mo na lang, "Ay kaya pala kami nag-split ng ex ko, kasi meron pang magmamahal sa akin ng totoo, yung taong deserve ko.".”

—cess’ mom

“Siguro ganun talaga, kahit gaano kalaki ang pagmamahal na ibigay mo, hindi mo mapipigilan na saktan ka ng isang tao.”

—cess

0355. Ba't ka naman kasi papasok sa isang commitment kung takot ka naman ma-inlove?

Loading more posts...