Watjes vs. cellen
Na mijn spontane dutjes voel ik me meestal een beetje vervreemd van de wereld. Vooral wanneer ik niet heb gedroomd. Ze zeggen wel eens dat je in dromen de dingen verwerkt die je overdag hebt meegemaakt. Ik heb die dromen nodig. Ik vind dromen ook interessant. Ze zijn anders dan het dagelijkse leven. Na zo’n droomloze slaap lijkt het wel alsof er allemaal watjes in mijn hoofd zijn gestopt. En die watjes gaan dan een beetje ruzie lopen maken met mijn hersenen. Na een half uurtje winnen mijn hersenen het uiteraard. Powerbeesten, dat zijn het. Dit keer weliswaar geen droom, wel een herinnering van een aantal jaren geleden. Ik was op zomerkamp met een grote groep mensen in the middle of nowhere. Ik ben een groepsbeestje en houd ervan om nieuwe mensen te leren kennen en daar dan lekkere diepe gesprekken mee te voeren, maar zo nu en dan keer in terug naar mijn eigen wereldje. Dit keer vond ik een surfboard aan de rand van een meertje. Ik was erop gaan liggen. Mijzelf kennende was ik waarschijnlijk aan het fantaseren, dromen of spelen met mijn gedachten. Hoe het ook zij, op een gegeven moment viel ik daar in slaap. En ik weet nog toen ik wakker werd hoe heerlijk ik me voelde. Ik had gewoon fijn geslapen op een surfboard in de bushbush. Een fijn moment. Ik heb daar eigenlijk nooit meer aan gedacht behalve dat moment zelf. Dus ik vind het wel bijzonder werk wat die watjes en mijn hersencelletjes daarboven hebben zitten uitvreten. Als ze dat soort geluksmomentjes eruitgooien, mogen ze van mij vaker mot hebben.
grabe! wala akong tulog. kahapon pa. dahil tinapos ko ang painting ko. pero worth it naman kase 94 ung grade ng painting ko :)
alam mo ba ung feeling na:
- hindi ka gutom
- yosi, yosi at yosi
- nahihilo na pero keri lng
- namutla ka nlng
- sakit na ng ulo mo
- di ka mkakapag tweet, tumblr, fb, formspring kase nga nag papaint ka
- hindi mo pa magawang tignan ang cellphone mong nka 7days unli call at text
- wala kang panahon para maglaro ng taptap
- kelangang humawak sa safety handrail ng LRT at bka matumba ka nlng bigla.
before ako pumasok sa school, nag powernap muna ako para surebol na hindi ako magcocollapse. effective! hanggang ngayon, hindi parin ako dinalaw ng antok! :) 15 minutes lng un. papakinggan mo lang. halfawake ka dapat. after ng powernap. para kang nka tulog ng 5hours! i swear!
tip: pag hindi kayo mka hanap ng time para matulog dahil busy ka nga, POWERNAP ang katapat niyan! :) may na dodownload na mp3. so pwede to, kahit nsa school ka, office o san pa man. basta hindi maingay. you need to relax kase.
eto pala ung painting ko guise! :) konting retouch pa. ieexhibit to sa UST-PAINTING EXHIBIT next week. :)
isa lang yan. magkaibang settings lang ginamit ko sa cam. :)
25 hours na ang nakakalipas, di parin ako dinalaw ng antok. HAMEYSING!
The Anatomy of a Powernap
This is a poem I recently had workshopped. It’s a little heavy on alliteration, but I think its there for good reason. I’d like to get a little more feedback.
The Anatomy of a Powernap
A subtle circadian rhythm creates dissonance
with a bored barrage of beats from a time clock.
Caffiene and nicotine will put off short dreams, but
pretty soon, pummeled by palpitations, private worry is precipitated
Before your eyes, spare time becomes the nickels and dimes
bodies break, bruise, and bend over backwards for.
A sleep that skims the surface,
and a brief break for a smoke, you brag
are the only prerequisites for paying your plentiful bills.
