Na cremate na si lola, oo hindi ako sumama baka kasi hindi ko kayanin, baka mag wala ako at mag hagulgol lang ako don. Kaya hindi na talaga ko pinasama. Hays ewan ko ba sobrang mixed emotions ako ngayon eh, kapag naalala ko na kaya namatay si lola ko dahil sa pag sundo sakin nalulungkot talaga ko. Masakit kasi sa bangs though alam ko naman walang na ninisi sa akin, wala eh ang gara kasi talaga :( Tapos tong mga nararamdaman ko pang kung ano ano, yung mga napapanaginipan ko, si Alexandra uy. Napapanaginipan ko siya, yung mga ingay na tunog na naririnig ng mga kausap ko sa cellphone at wechat, yung feeling ko na palagi may nakatingin sakin, yung feeling ko na palaging may nakabuntot sakin. Putangina kasi ano bang gagawin ko? HAYAHAY ANG BUHAY.
So Yahoo! has bought Tumblr for 1.1 billion dollars.
Yep. I mean I can deal with that but it’s just.. you know, our beloved *daddy* David has sold us off and not that I despise him for selling us to Yahoo!, I’m just.. kind of disappointed or something? Or just sad, really. He’s not the owner anymore.
And to think we’re worth 1.1 billion? We are priceless! No amount of money is worth selling us off! He betrayed his children! I can’t believe he sold his family! Loljk! No really just kidding.
I’m not mad at him or something I mean he created it after all he’s allowed to do anything he wants. I just… Tumblr has been a part of my life. And now that we have a new owner, I really hope nothing changes and everything’s just the same. Tumblr is perfect the way it is, and it is where we could just express everything we want to without anyone restricting us or anything. I like the place. And I hope that stays the same. Or maybe there will be changes,but good ones. Changes that don’t destroy Tumblr. And please retain the blue dashboard without any ads I really don’t like ads they’re pretty much annoying.
Okay, I said enough. Kbye.
Yung bonding moments kasi..
Namiss ko na yung mga pinsan ko. Hindi na kasi kami ganon kaclose di tulad nung mga bata pa kami na halos araw araw naglalaro. Yung feeling na namimiss ko yung bonding moments namin.. Nakakalungkot kasi lahat na kami nagmature, lahat na kami nagkakailangan ng makipag usap sa isa’t isa. Kasi ang moody ko rin eh, kaya siguro natatakot sila sakin, baka feeling nila suplada ako :O haha di naman masyado. Mas prefer ko kasi ngayon ang laptop ko kaysa makipag bonding. hayss kasalanan ko din naman. huehue