I had this talk with my friend. Comfortable akong sabihin sa kanya lahat e. Hm, which is good because now I won’t be hiding my burden forever. Hm, Parang I super duper trust that person. Like one look palang alam mong trustworthy talaga. nasabi ko sakanya yung mga bagay na matagal kong sinarili. Naintindihan niya kasi ko e. Hm, matagal din kaming nagusap. Pero siguro mas okay if we won’t bother knowing what time it is. Minamadali kasi yung mga kwento. No time to waste e. Pero mga 9 something nadin kami nkauwi. I’m the kind of person kasi na as long as I can keep everything on my own, I would. Well, maybe as much as I can. I don’t want anyone getting involve. I don’t want to give anyone a problem. Kaya parang nakakabano kasi ang honest honest ko sa harap niya. Tapos biglang naopen nadin niya yung mga bagay na hindi niya talaga nasasabi sa iba. As in sakin lang :)) I like it that way. Para kong may diary na buhay :0 So cooooool :3 Yung tipong pag may sinabi ka nagrerespond agad. May advice, may comments. Ganun. Plus! We can really connect with each other. Ang dami niyang alam na hindi ko akalaing alam pala niya. Ang tahimik kasi niya. Alam mo yung para walang pokialam sa mundo, ganun siya. Yun pala alam niya lahat. Mas madami pa nga ata siyang lam e. Ang galing basta! Nabano din ako after. Hm, basta ang masasabi ko nalang nandito lang ko palagi para sakanya… kahit kelan niya ko kailanganin.
