Ganun kasi kapag mahal mo... Iintindihin mo.
Kahit wala na siyang oras sa’yo at medyo busy siya sa ibang bagay, iintindihin mo, dun siya masaya eh. Kahit okay lang sa kanya na ‘wag na siya mag-load at ‘di na kayo mag-text, iintindihin mo kasi sabi niya magpa-miss muna daw sa isa’t-isa. Gagawin niya ‘yung mga bagay na ayaw mo, pero iintindihin mo dahil sabi niya magtiwala ka lang. Kakausapin niya ‘yung ibang babae/lalaki, iintindihin mo kasi sabi niya magkaibigan lang sila. Pakikisamahan niya ‘yung iba, pero sabi niya gusto niyang mag-enjoy at magsaya, kaya iintindihin mo kasi ‘yun naman ang gusto mo. Ang maging masaya siya. Hindi na niya kakausapin, kasi wala naman din kayong paguusapan, iintindihin mo kasi sabi niya baka masayang lang oras niyong dalawa… At marami pang sitwasyon katulad ng mga ganiyan.
Iintindihin mo siya kahit minsan, ‘di ka niya kayang intindihin. Ganun kasi ‘pag mahal mo.
Lagi kong pinapasa-Diyos ang relasyon namin.
Una, nagpapasalamat ako na naibigay niya sa’kin ang lalaking tulad niya. Na binigay niya siya sa’kin upang pasayahin ako at maging lakas ko. Na ‘wag niya sanang hayaan ang lalaking pinakamamahal ko.
Pangawala, sa tuwing meron kaming ‘di pagkakaitindihan dalawa… Ipinagdadasal ko na bigyan niya kami ng lakas ng loob para ipaglaban pa ‘to. Na sana, ‘wag humantong sa hiwalayan ang relasyon naming dalawa. Tinutulungan niya ko para ‘wag mag-desisyon sa mga bagay na ‘di ko basta-basta dapat gawin. Pero minsan, ‘di ko maiwasang matanong Sakanya. “Siya na po ba talaga ang para sa’kin?” Pero sinong nakakaalam diba? Kaya siya na bahala dun. Kaya ang sarap makipag-love-triangle kay God eh.
“A Christ-centered relationship is a relationship that lasts.”
