Er is een olifant in de kamer

er is een kamer. er is een olifant in de kamer. jij en ik en al de mensen door wie we opgebouwd zijn. je bent in leven, levende lijfen, er is een olifant in de kamer en hij staat naast me.

jij. al je lippen droog en je tong in al zijn lengte lang. je haar in al zijn zachtzijn mooi. de kuiltjes die je schouderbladen maken. de eelt op je voeten hard. de nagels op je handen rond. de haartjes op je vingers kort. dat je je hoofd kantelt wanneer je lacht. dat je ogen zo onschuldig zijn met een lichaam zo mooi als het jouwe. zo mooi als dat jij, zo mooi dat jij.

zo mooi dat jij hier voor mij staat. met een t-shirt dat gekreukeld om je borst heen valt. dat je zucht wanneer je lacht. dat er bloemen zijn die proberen te lijken op jou. dat er een stelsel in ons zit. dat we hetzelfde stelsel zijn.

er is een kamer. er is een olifant in de kamer. jij en ik en elke zenuw wanneer ik naar je kijk. bezwijk. hoe verlegen ik was. er is een olifant in de kamer die verlegen zijn ogen neerslaat. die niet in je bed past. niet op de bank. en ik ook niet, ik ook niet.

verliezen, huilen, eenzaamheid, denken, praten, wachten, zoeken, vinden, maar toch niet, teleurstellen, willen maar, niet kunnen, weer wachten, op jezelf, op de ander, opgeven, afwachten, plezier, niet compleet, jaloers zijn, willen, kunnen, niets vinden, niet gevonden worden, verlangen, dromen, afwachten

Hallo, meneer de kerstman?

Ik weet dat ik stout geweest ben dit jaar, maar ik ben echt een toffe!
dus voor kerst graag twee perfecte borsten,
een platte buik en twee mooie benen.
Vele kusjes van
je kapoen,
Manon!

Watch on altanned.tumblr.com

Zucht

it’s a good short, i couldn’t find it with subs, but i think it’s quite easy to understand , if you’re not silly XDXD 

Later als ik groter ben, blijf ik wie ik ben
Later, als ik mij herken, weet ik wie ik ben


Ik heb altijd gezworen om niet te bukken van de druk van een gemeenschap. Om niet iets te schrijven waar ik niet achter zou staan, om er niet anders uit te zien om een bepaalde klus te krijgen, om alles te doen om mezelf te blijven.

Maar een omzwaai naar ‘niet jezelf’ komt niet opeens. Zoiets gaat geleidelijk, zodat je niet weet of je eigenlijk wel of niet bent wie je was.

Let vooral op de reacties onder de column…

Ironie
 (uit het Grieks: εἰρωνεία (eirooneia) = geveinsde onwetendheid) is een stijlfiguur om je spottend uit te drukken. Ironie geldt daarbij als de ‘milde’, subtiele vorm: de dubbele bodem, die enige geoefendheid van een lezer vergt om haar te herkennen. In het Frans noemt men ironie wel eens “l’arme du faible” (het wapen van de zwakke). Ironie is een vorm van humor.

Help?

Ik neem nu twee dagen nieuwe allergie-medicatie en ik voel me voor de tweede dag op rij alsof de wereld zal vergaan. Alsof ieder sprenkeltje hoop uit mijn leven definitief verdwenen is; alsof niets nog ooit zin zal hebben en ik er maar beter nu meteen mee zou stoppen. 

Bij de bijwerkingen staat er alleen niets in deze richting beschreven - enkel mogelijke last van geïrriteerdheid en aandachtsstoornissen. Ik weet niet of het aan mijn lichaam/geest ligt of aan die verdomde pillen. Dit kan niet gezond zijn, toch?

En nu blijkt mijn dokter net twee weken op vakantie te zijn. Fijn. 

Ik denk niet dat gij snapt voor een impact gij hebt gehad op mijn leven. Dertien jaar was ik. Dertien. Dit jaar word ik er twintig en er is geen dag dat ik niet aan u denk. Wanneer ik u tegen kom, wanneer ik een sms van u krijg stort ik in. Mensen begrijpen het niet en ik kan het ook niet uitleggen aan iemand zonder medelijden te krijgen of zonder onnodig advies te krijgen over wat ik beter wel of niet zou doen. 

Soms wil ik gewoon in iemands armen kunnen storten en mijn verhaal doen. Zonder dat daar over wordt geroddeld of dat mensen meehuilen. Ik wil het kunnen vertellen, kunnen schreeuwen zonder veroordeeld te worden. Ik wil het kunnen schreeuwen in uw gezicht, ik wil vechten tegen u, ik wil u zien wenen. Al was het maar voor één keer.

Ge zei mij dat het wel slijt. Volgens mij slijt het nooit. We zijn bijna zeven jaar verder en ik heb nog nachtmerries waarin ik alles opnieuw meemaak. Waarbij ik ‘s nachts al zwetend en wenend wakker wordt en er niks aan kan doen. Ik kan het alleen ondergaan en hopen dat het snel verdwijnt. Dat gij snel verdwijnt.

Ik kan geen lief hebben zonder het te moeten vertellen. En dan is het nog maar de vraag of ik begrip krijg. Ik kan niet zomaar liefhebben, uit schrik dat hetzelfde gebeurt. Ik kan geen mensen bij me houden, ik kan geen vriendschappen sluiten of intense banden aan gaan. En dat heeft allemaal met u te maken. Ge hebt me gebroken. Nog steeds, zoveel jaar later. Ik raak stillekes aan terug op het goede pad, maar met veel ups en downs. 

Ik hoop dat ge even veel nachtmerries hebt als ik.

Text
Photo
Quote
Link
Chat
Audio
Video